Նոր հրատարակուած գրքեր

ՍԲ. ԵՕԶԷՄԱՐԻԱ ԷՍՔՐԻՎԱ, «ՊԱՇՏՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ, ԹԱՔՆՈՒԱԾ ԱՍՏՈՒԱԾ»

Կարդալ

Յօդուածներ եւ Նորութիւններ

ՍՏՐԱՍԲՈՒՐԳԻ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ ՌԵԿՏՈՐ Է ԸՆՏՐՎԵԼ ԱՍՏՎԱԾԱԲԱՆ ԵՎ ԿԱԹՈՂԻԿԵ ՔԱՀԱՆԱ ՀԱՅՐ ՄԻՇԵԼ ԴԵՆԵՔԵՆԸ

Դիտել նախորդները Կարդալ ամբողջութեամբ

Օրուայ խօսք

Այն ժամանակ Տասներկուսից մէկը՝ Յուդա Իսկարիովտացի կոչուածը, գնաց քահանայապետների մօտ ու ասաց. «Ի՞նչ կը կամենաք ինձ տալ, որ ես նրան ձեզ մատնեմ»։ Եւ նրանք երեսուն արծաթ դրամ խոստացան նրան։ Դրանից յետոյ նա առիթ էր որոնում, որ նրան մատնի նրանց։ Եւ Բաղարջակերաց տօնի առաջին օրը աշակերտները մօտեցան Յիսուսին եւ ասացին. «Ո՞ւր ես կամենում՝ պատրաստենք քեզ համար զատկական ընթրիքը, որ ուտես»։ Եւ Յիսուս նրանց ասաց. «Գնացէ՛ք քաղաք այսինչ անձի մօտ եւ նրան ասացէ՛ք. «Վարդապետն ասում է՝ իմ ժամանակը մօտեցել է, քեզ մօտ եմ անելու զատիկը իմ աշակերտների հետ միասին»։ Եւ աշակերտները արեցին, ինչպէս Յիսուս իրենց հրամայեց, ու պատրաստեցին զատկական ընթրիքը։ Եւ երբ երեկոյ եղաւ, տասներկու աշակերտների հետ սեղան էր նստել։ Եւ մինչ նրանք դեռ ուտում էին, նա ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ ձեզանից մէկն ինձ մատնելու է»։ Եւ նրանք խիստ տխրեցին. նրանցից իւրաքանչիւրն սկսեց ասել նրան. «Միթէ ե՞ս եմ, Տէ՛ր»։ Նա պատասխան տուեց ու ասաց. «Ով իր ձեռքն ինձ հետ պնակի մէջ մտցրեց, նա՛ է ինձ մատնելու։ Մարդու Որդին կը գնայ այս աշխարհից, ինչպէս նրա մասին գրուած է, բայց վա՜յ այն մարդուն, ում ձեռքով կը մատնուի մարդու Որդին։ Աւելի լաւ կը լինէր նրա համար, եթէ այդ մարդը ծնուած չլինէր»։ Յուդան, որ մատնելու էր նրան, պատասխանեց ու ասաց. «Միթէ ե՞ս եմ, Վարդապե՛տ»։ Նրան ասաց՝ դու ասացիր։

Մատթէոս 26, 14-25

Դիտել նախորդները

Հեղինակի խօսք

Կարծում եմ, որ եթե Նրան տրվում է Որդի անունը, դրա պատճառն այն է, որ Հոր միևնույն էությունից է, ինչպես նաև՝ որովհետև գալիս է Հորից: [...] Նա անվանվում է Բան [Լոգոս], որովհետև Հոր հետ այն նույն հարաբերության մեջ է, ինչ խոսքը՝ մտքի հետ: [...] Որդին է, որ իսկույն և դյուրավ հայտնում է Հոր բնությունը, որովհետև յուրաքանչյուր ծնված լուռ սահմանումն է նրա, ով իրեն ծնել է: Եթե, մյուս կողմից, կամենանք անվանել Նրան Բան, որովհետև ամեն ինչի մեջ է, չենք սխալվի. մի՞թե Բանը չի ստեղծել ամեն բան: [...] Նրան անվանում ենք Կյանք, [...] որովհետև կյանք է տալիս ամեն գոյության: Արդարև, «մենք Նրա մեջ ունենք կյանքը, շարժումը և գոյությունը» (Գրծ 17, 28): [...] Նրանից ենք մենք բոլորս ստանում կենսական շունչը և Սուրբ Հոգին, որին մեր հոգին պարունակում է ըստ իր բացվածության չափի:

Սբ. Գրիգոր Նազիանզացի

Դիտել նախորդները