Հեղինակի խօսք



Կարլ Հենրիխ Ռենգսթորֆ

Իր շուրթերին «Հայր» անունը կրելով՝ Հիսուսն արտահայտում է այն վստահությունը, որ մահն Իր համար վերջին իրականությունը չէ, այլ՝ որ Աստծո կողմից Ինքն ակնկալում է կյանքը։



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Լինել «Ընդհանրական» նշանակում է սիրել սեփական Հայրենիքը, առանց թողնելու, որ իրեն գերազանցեն հայրենասիրության հարցում: Եվ, միաժամանակ, նշանակում է յուրացնել յուրաքանչյուր երկրի ազնվագույն բաղձանքները: Որքա՜ն փառքեր, որոնք Ֆրանսիայինն են, իմն էլ են: Հավասարապես, պարծանքի բազմաթիվ պատճառներ, որոնք գերմանացիներինն են, իտալացիներինը, անգլիացիներինը, ... ամերիկացիներինը, ասիացիներինն ու աֆրիկացիներինը, ... իմ պարծանքներն էլ են:



Զատկական մի հնագույն անանուն ճառից

[...] Ո՜վ աստվածային տարածում ամենի մեջ և ամենուր, ո՜վ Խաչելություն, որ ընդարձակվում է բոլորի միջով: Ո՜վ միակների միակ, որ ճշմարտապես դարձել ես ամեն բան ամենքի մեջ, թող որ երկինքն ունենա Քո շունչը, թող որ դրախտն ունենա Քո հոգին, [...] բայց Քո մարմինը թող որ լինի երկրի մեջ: Անբաժանելին բաժանվեց, որպեսզի ամեն բան փրկվեր, որպեսզի մինչև իսկ դժոխքները ճանաչեին աստվածային գալուստը: [...] Այս պատճառով է, որ ամբողջովին տրվեց մահվանը, որպեսզի անհագորեն լափող գազանը ծածուկ կերպով սպանվեր: Մահը Նրա անմեղ մարմնում ամենուր փնտրում էր իր կերակուրը: [...] Բայց երբ Նրա մեջ ոչինչ չգտավ, որ կկարողանար ուտել, ինքն իր մեջ բանտարկված, սովահար, ինքն իր համար դարձավ իր իսկ սեփական մահը: [...]



«Նմանություն Հիսուս Քրիստոսի» գրքից

[Հիսուսն ասում է]. « Մի՛ վազիր այն ստվերի ետևից, որ կոչվում է ''ՄԵԾ ԱՆՈՒՆ'', մի՛ փափաքիր մտերիմ լինել բազմաթիվ անձանց, և մի՛ կամեցիր ոմանց յուրահատուկ ընկերությունը վայելել։ Այս բաները հոգում ծնում են ցրվածություն և մեծ խավար։ Սիրով կպարգևեի քեզ իմ խոսքը և կհայտնեի քեզ իմ գաղտնիքները, եթե հավատարմությամբ սպասեիր գալստյանս և սրտիդ դռները լայն բացեիր իմ առաջ։ Խոհեմ եղիր, հարատև՝ աղոթքում, և խոնարհեցրու անձդ՝ քեզ ներկայացող բոլոր առիթներում »։



Եր. Շառլ Դը Ֆուքո

Որքան ավելի ենք փարվում Խաչին, այնքան ավելի ենք մեր գրկում սեղմում Հիսուսին, որ գամված է այդ Խաչին։



«Հինգ գարեհաց» տարեգրքից, 2015

Ոչինչ չպետք է հպարտության հիմք հանդիսանա մեր համար, կամ կարծել տա, թե ուրիշներից ավելի լավն ենք։ Ավետարանի ճշմարտության մեջ լինելու փաստը առանձնաշնորհություն չէ մեր համար, այլ՝ վկայության պարտականություն։



Սբ. Մաքսիմոս Խոստովանող

Բանի մարմնավորման խորհուրդն իր մեջ պարունակում է Աստվածաշնչի առեղծվածների ու խորհրդանշանների ամբողջ իմաստը, տեսանելի ու անտեսանելի արարածների ամբողջ նշանակությունը: Նա, ով ճանաչում է Խաչի ու Գերեզմանի խորհուրդը, ճանաչում է գոյությունների իմաստը: Նա, ով հասել է Հարության ծածուկ նշանակությանը, ճանաչում է նպատակը, որի համար Աստված սկզբից ևեթ ստեղծեց ամեն բան:



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Դժվարին գործ չէ քննադատելը, քանդելը: Ամենաբիրտ բանվորն էլ կարող է իր գամերը մխրճել տաճարի սրբատաշ ու ազնվագեղ քարի մեջ: Կառուցե՛լ, կերտե՛լ. ահա սա՛ մի աշխատանք է, որ վարպետները միայն կարող են անել:



«Հինգ գարեհաց» տարեգրքից, 2015

Ով կանչում է Հիսուսի Անունը, նույնիսկ եթե Եկեղեցու անդամ չէ, արդեն իսկ լավ ճանապարհի վրա է, և չի կարող ահազանգ լինել մեր համար։ Աստված Ինքը կօգնի իրեն և մեզ՝ զարգացնելու եղբայրությունը, որն արդեն իսկ սկսում է բացահայտվել։ Հիսուսը Փրկիչն է բոլոր նրանց, ովքեր կանչում են Իր Անունը։



«Նմանություն Հիսուս Քրիստոսի» գրքից

[Հիսուսն ասում է]. « Որդյակ, մի՛ եղիր հետաքրքրասեր և մի՛ խառնվիր քեզ չվերաբերվող հարցերին։ Ի՞նչ կարևորություն ունենք քո համար այս կամ այն իրողությունները։ «Դու ինձ հետևելուդ մասին միայն մտածիր» (Հվհ 21, 22)։ Քեզ չի վերաբերվում, որ մեկն այսպիսին է կամ այնպիսին, կամ՝ որ մեկ ուրիշը գործում կամ խոսում է այս կամ այն կերպ։ Դու ուրիշների փոխարեն հաշիվ չես ներկայացնելու, այլ՝ պատասխան ես տալու քո գործերի համար։ Հետևաբար, ինչո՞ւ ես քննում ուրիշների գործերը։ Ես ճանաչում եմ բոլորին և տեսնում եմ այն ամենը, որ կատարվում է աշխարհում, գիտեմ, թե ինչպիսի՛ տրամադրություններ ունի մարդկանցից յուրաքանչյուրը, թե ի՛նչ է խորհում, ի՛նչ կամենում, և կամ թե դեպի ո՛ւր են ուղղված իր փափաքները։ Ուրեմն, ամեն բան ինձ վստահիր։ Դու պահիր հոգիդ խաղաղության մեջ և թող, որ ամբարիշտն իրեն այս ու այն պատին խփի այնքան, որքան կամենում է։ Իր գլխին է բարդվելու այն ամենը, որ անում է կամ ասում, որովհետև ինձ խաբել անհնարին է »։



Սբ. Օգոստինոս Հիպպոնացի

Սիրում եմ մի լույս և մի ձայն, մի բուրմունք, մի կերակուր, մի գրկախառնում, երբ սիրում եմ իմ Աստծուն. լույս, ձայն, բուրմունք, կերակուր ու գրկախառնում, որոնց մեջ փայլում է իմ հոգու համար այն, ինչը որ տարածքը չի պարունակում. հնչում է այն, ինչը որ անհագ ժամանակը չի հափշտակում. տարածվում է մի բուրմունք, որը քամին չի ցրում. ճաշակվում է մի կերակուր, որն անհագությունը չի լափում. սեղմվում ենք մի գրկախառնման մեջ, որին հագեցածության զգացումը վերջ չի դնում։



«Ֆոքոլարինի» կաթողիկե շարժման աղոթագրքից

Ո՜վ Տեր Հիսուս, որպեսզի մենք ունենայինք լույսը, Դու Քեզ լույս դարձրեցիր մեր համար, ընկղմվելով մեր խավարի մեջ. որպեսզի մենք միայնակ չմնայինք, Դու կրեցիր միայնությունը. որպեսզի մենք կյանքն ունենայինք, Դու ենթարկվեցիր մահվանը։ Մեր համար բավական է, ո՜վ Տեր, տեսնել, որ գտնվում ենք այնպիսի իրավիճակներում, որոնցում Դու գտնվել ես, և Քո ցավի հետ ընծայել նաև մեր ցավերը, վստահ, որ ապրելու ենք Քո հետ հավետ։ Մեր գերեզմանների մեջ անգամ Դու մի գանձ ես դրել։ Օգնիր մեզ գտնել այդ գանձը, ո՜վ Տեր, և օգնիր այն լույս աշխարհ հանել։ Ո՜վ Տեր, Դու մտնում ես յուրաքանչյուր գերեզմանի մեջ, այնտեղ կյանք սերմանելու համար։ Շնորհակալությո՜ւն Քեզ, որ ընդունեցիր թաղվել մեր վախերի գերեզմաններում, մեր մտատանջությունների, հազարավոր տրտմությունների գերեզմաններում, որպեսզի մենք յուրաքանչյուր տառապանքի մեջ կարողանայինք բացահայտել մի կերպ՝ կյանքի մեջ հասունանալու և ճշմարիտ երջանկությանը հասնելու համար։



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Հիսուսը քո Ընկերն է: – Եզակի Ընկերը: – Մարմնեղեն սրտով, ինչպիսին քոնն է: – Գորովալիր հայացք ունեցող աչքերով, որոնք արտասվեցին Ղազարոսի համար ... : – Եվ քեզ էլ սիրում է այնքան, որքան Ղազարոսին:



Էպիկտետոս (50-138)

Աստված մեզ երկու ականջ է տվել, բայց միայն մի բերան, հենց այն նպատակով, որ կրկնակի չափով լսենք, իսկ խոսենք կիսով չափ։



Էնթընի Դե Մելլո

Կյանքը մի խաղի նման է, ուր յուրաքանչյուր խաղացող հնարավորինս լավագույն ձևով գործածում է այն խաղաքարտերը, որոնք ընկել են իրեն։ Ով պնդում ու պահանջում է, որ պետք է խաղա ո՛չ թե այն խաղաքարտերով, որոնք ստացել է, այլ՝ ուրիշներով, որոնց իբր թե իրավունքն ունի, սահմանված է ձախողվելու կյանքում։ Մեզ չեն հարցնում, թե ուզո՞ւմ ենք խաղալ կամ ո՛չ։ Այս հարցում ընտրություն չկա, բոլորն էլ պարտավոր են մասնակցել։ Մեզ մնում է միայն ընտրել, թե ինչպես առաջ կտանենք խաղը։