Հեղինակի խօսք



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Պատարագը շատ երկար է տևում, ասում ես դու: Իսկ ես պատասխանում եմ. երկար է թվում, որովհետև քո սերը կարճ է:



«Նմանություն Հիսուս Քրիստոսի» գրքից

« Լուսավորիր ինձ, Հիսո՜ւս, մտքի լույսերով և սրտիցս դուրս վտարիր խավարն ու ստվերները։ Արգելակիր բազում ցրումներս և խափանիր կամքս բռնադատող փորձությունները։ Զորությամբդ պայքարիր իմ փոխարեն և հաղթիր այլանդակ գազաններին՝ խաբող ցանկություններին, որպեսզի Քեզնով վերադառնա խաղաղությունը և լիաձայն փառատրությունդ վերստին կարկաչի սուրբ ապարանքում, որ է մաքուր խիղճը։ Հրամայիր փոթորիկին ու փայլակներին, ասա՛ ծովին. «Խաղաղվի՛ր», և հողմին. «Մի՛ փչիր» (Մրկ 4, 39), և իսկույն կտիրի մեծ հանդարտություն։ «Առաքիր լույսդ և ճշմարտությունդ» (Սղմ 42, 3), որպեսզի փայլեն երկրի վրա, որովհետև ես «հող եմ խոպան ու անպտուղ» (Ծնդ 1, 2), եթե Դու չես լուսավորում ինձ։ Ի վերուստ հեղիր շնորհներդ, զովացրու սիրտս երկնային ցողով, ոռոգիր աշխարհը աստվածպաշտության կենդանի ջրերով, որպեսզի հոգիների ճյուղերը ծանրաբեռնվեն բարի լավագույն պտուղներով։ Մեղքերի ծանրության տակ կքված հոգիս վեր բարձրացրու և բոլոր իղձերս ու փափաքներս դեպի երկնային իրողություններն ուղղիր։ Որպեսզի ճաշակելով քաղցրությունը վերին երանության, ձանձրույթ զգամ երկրային իրողությունների շուրջ մտածելու դեպքում։ Դուրս կորզիր ու ազատիր ինձ արարածների պարգևած վաղանցուկ մխիթարություններից, որովհետև ստեղծված ոչ մի բան չի կարող լիովին հագեցնել և սփոփել ծարավս։ Շղթայիր ինձ Քեզ սիրույդ անքակտելի զոդերով, որովհետև միայն Դու բավական ես Քեզ սիրողին, մինչ առանց Քեզ անհամ են բոլոր գոյությունները »։



Սբ. Օգոստինոս Հիպպոնացի

Աստված մարդացավ։ Ի՞նչ կդառնա մարդն, ուրեմն, եթե նրա համար Աստված մարդացավ։



Բռունո Բոցցետտո

Հումորիզմը ծառայում է կյանքը հեշտացնելու գործին, անկյունները տաշելուն, հասկացնելու համար քեզ, որ կյանքում կարևոր բաներն իսկապես սակավաթիվ են, երկուսը կամ երեքը, ... իսկ մենք, մինչդեռ, վիճաբանում ու զայրանում ենք մյուս տասնութի կամ քսանհազարի համար։



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Ոմանք կյանքի միջով անցնում են՝ ինչպես գետնանցումի միջով, և չեն կարողանում ընկալել և հասկանալ հավատքի արևի պայծառ փայլը, ապահովությունն ու ջերմությունը:



Ադրիեն ֆոն Սփեյըր (1902-1967)

Սրբությունը չի կայանում այն փաստի մեջ, որ մարդն ընծայաբերում է ինքն իրեն անմնացորդ կերպով, այլ՝ այն փաստի մեջ, որ Տերը վերցնում է տվյալ անձին անմնացորդ կերպով, որոշակի իմաստով և որոշակի դեպքերում նաև ի հեճուկս նրա, ում Ինքն ընտրել է։



Սբ. Օգոստինոս Հիպպոնացի

Ամբողջական հրաժարումը շատ ավելի հեշտ է, քան կատարյալ չափավորությունը։



Ջալալ ադ-Դին Մուհամմադ Ռումի

Եթե կյանքիս ընթացքում ապրել եմ միայն մի օր առանց Քեզ, ես զղջում եմ կյանքիս համար, այդ օրվա ու այդ ժամվա պատճառով։



Կարլ Հենրիխ Ռենգսթորֆ

Իր շուրթերին «Հայր» անունը կրելով՝ Հիսուսն արտահայտում է այն վստահությունը, որ մահն Իր համար վերջին իրականությունը չէ, այլ՝ որ Աստծո կողմից Ինքն ակնկալում է կյանքը։



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Լինել «Ընդհանրական» նշանակում է սիրել սեփական Հայրենիքը, առանց թողնելու, որ իրեն գերազանցեն հայրենասիրության հարցում: Եվ, միաժամանակ, նշանակում է յուրացնել յուրաքանչյուր երկրի ազնվագույն բաղձանքները: Որքա՜ն փառքեր, որոնք Ֆրանսիայինն են, իմն էլ են: Հավասարապես, պարծանքի բազմաթիվ պատճառներ, որոնք գերմանացիներինն են, իտալացիներինը, անգլիացիներինը, ... ամերիկացիներինը, ասիացիներինն ու աֆրիկացիներինը, ... իմ պարծանքներն էլ են:



Զատկական մի հնագույն անանուն ճառից

[...] Ո՜վ աստվածային տարածում ամենի մեջ և ամենուր, ո՜վ Խաչելություն, որ ընդարձակվում է բոլորի միջով: Ո՜վ միակների միակ, որ ճշմարտապես դարձել ես ամեն բան ամենքի մեջ, թող որ երկինքն ունենա Քո շունչը, թող որ դրախտն ունենա Քո հոգին, [...] բայց Քո մարմինը թող որ լինի երկրի մեջ: Անբաժանելին բաժանվեց, որպեսզի ամեն բան փրկվեր, որպեսզի մինչև իսկ դժոխքները ճանաչեին աստվածային գալուստը: [...] Այս պատճառով է, որ ամբողջովին տրվեց մահվանը, որպեսզի անհագորեն լափող գազանը ծածուկ կերպով սպանվեր: Մահը Նրա անմեղ մարմնում ամենուր փնտրում էր իր կերակուրը: [...] Բայց երբ Նրա մեջ ոչինչ չգտավ, որ կկարողանար ուտել, ինքն իր մեջ բանտարկված, սովահար, ինքն իր համար դարձավ իր իսկ սեփական մահը: [...]



«Նմանություն Հիսուս Քրիստոսի» գրքից

[Հիսուսն ասում է]. « Մի՛ վազիր այն ստվերի ետևից, որ կոչվում է ''ՄԵԾ ԱՆՈՒՆ'', մի՛ փափաքիր մտերիմ լինել բազմաթիվ անձանց, և մի՛ կամեցիր ոմանց յուրահատուկ ընկերությունը վայելել։ Այս բաները հոգում ծնում են ցրվածություն և մեծ խավար։ Սիրով կպարգևեի քեզ իմ խոսքը և կհայտնեի քեզ իմ գաղտնիքները, եթե հավատարմությամբ սպասեիր գալստյանս և սրտիդ դռները լայն բացեիր իմ առաջ։ Խոհեմ եղիր, հարատև՝ աղոթքում, և խոնարհեցրու անձդ՝ քեզ ներկայացող բոլոր առիթներում »։



Եր. Շառլ Դը Ֆուքո

Որքան ավելի ենք փարվում Խաչին, այնքան ավելի ենք մեր գրկում սեղմում Հիսուսին, որ գամված է այդ Խաչին։



«Հինգ գարեհաց» տարեգրքից, 2015

Ոչինչ չպետք է հպարտության հիմք հանդիսանա մեր համար, կամ կարծել տա, թե ուրիշներից ավելի լավն ենք։ Ավետարանի ճշմարտության մեջ լինելու փաստը առանձնաշնորհություն չէ մեր համար, այլ՝ վկայության պարտականություն։



Սբ. Մաքսիմոս Խոստովանող

Բանի մարմնավորման խորհուրդն իր մեջ պարունակում է Աստվածաշնչի առեղծվածների ու խորհրդանշանների ամբողջ իմաստը, տեսանելի ու անտեսանելի արարածների ամբողջ նշանակությունը: Նա, ով ճանաչում է Խաչի ու Գերեզմանի խորհուրդը, ճանաչում է գոյությունների իմաստը: Նա, ով հասել է Հարության ծածուկ նշանակությանը, ճանաչում է նպատակը, որի համար Աստված սկզբից ևեթ ստեղծեց ամեն բան: