Հեղինակի խօսք



Հայր Ժաք Ֆիլիպպ

Նա, ով իր թշվառության խորքում անգամ չի դադարում անկեղծորեն փնտրել Աստծուն և պատասխանել Նրա կոչերին, վաղ թե ուշ իրենը կդարձնի 139րդ Սաղմոսի 14րդ տողի խոսքը. «Երախտագիտություն եմ մատուցում Քեզ. մի սքանչելի հրաշք դարձրեցիր ինձ. հրաշալի են Քո գործերը»։



Եղբայր Էնցո Բյանքի (Ջրհորավանքի հիմնադիր, Աբբահայր)

Ինչո՞ւ գործադրել հյուրընկալությունը։ Որովհետև մարդ ենք. որպեսզի մարդ մնանք. որպեսզի մարդկային որակի մեջ պահենք մեր մարդկային բնությունը։



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Պապ

Ամուսնության խորհուրդը հավատքի և սիրո մեծ քայլ է. վկայությունն է քաջության՝ հավատալու Աստծո արարող զորության գեղեցկությանը և ապրելու այն սերը, որը մղում է միշտ անդին գնալու, սեփական անձից անդին և նաև ընտանիքից իսկ անդին։ Առանց վերապահումների և առանց չափի սիրելու քրիստոնեական կոչումը այն իրողությունն է, որը – Քրիստոսի շնորհով – գտնվում է նաև այն ազատ համաձայնության հիմքում, որով իրականանում է ամուսնությունը։



Դորոթեոս Գազացի (505-565), «Հոգևոր ուսուցումներ», III, 45.

Նյութական առարկաների նկատմամբ սեփական խիղճն ու գիտակցությունը պահպանել՝ նշանակում է վատ չգործածել դրանք, չթողնել, որ ինչ որ մի բան փչանա կամ թափվի, այլ՝ եթե տեսնում ենք, որ ինչ որ մի բան թափվել է, արհամարհանքով չանտեսենք, այլ՝ վերցնենք այն և իր տեղը դնենք, նույնիսկ եթե խոսքը սակավ արժեք ունեցող բանի մասին է: Նշանակում է վատ չգործածել սեփական հագուստները: Ինչ որ մեկը կարող էր, օրինակի համար, հագնել իր զգեստը տակավին մեկ կամ երկու շաբաթ ևս, և սակայն շտապում է լվանալու այն և ժամանակից առաջ թակելու, և այդպիսով, փոխանակ այն դեռ հինգ ամիս ևս կամ նույնիսկ ավելի գործածելու, հաճախակի լվանալով մաշեցնում է ու անգործածելի դարձնում: Սա սեփական խղճի ու գիտակցության դեմ գործել է: Նույնն է նաև անկողնու պարագան: Հաճախ պատահում է, որ մինչ կարող ենք մի պարզ բարձով գոհանալ, և սակայն ներքնակ ենք ուզում. մազագործ ծածկոց ունենք, և սակայն ուզում ենք փոխել այն և վերցնել մի ուրիշը, նորը կամ ավելի գեղեցիկը, ցուցամոլության պատճառով կամ մեղկության: Կարող էինք կարկատված պատմուճանով գոհանալ, և սակայն բրդյա պատմուճան ենք ուզում, և նույնիսկ զայրանում ենք, եթե չենք ստանում: Իսկ հետո, եթե սկսում ենք մեր հայացքը եղբայրակիցների վրա նետել և ասել. «Ինչո՞ւ նա այսինչ բանն ունի, իսկ ես՝ ոչ», ինչպիսի՜ մեծ առաջադիմություն է սա: Կամ տակավին, փռում ենք մեր զգեստները կամ մեր ծածկոցները արևի տակ և անհոգությամբ մոռանում ենք ժամանակին հավաքել, թողնելով, որ խանձվեն: Սա նույնպես սեփական խղճի ու գիտակցության դեմ գործել է: Նույնն է նաև կերակուրների պարագան: Կարող էինք մի քիչ բանջարեղենով գոհանալ, կամ չոր ընդեղեններով, կամ մի քիչ ձիթապտղով, բայց բավարարվելու փոխարեն ցանկանում ենք ա՛յլ, ավելի հաճելի կամ ավելի թանկ կերակուրներ: Այս ամենը սեփական խղճի ու գիտակցության դեմ գործել է:



Սբ. Հովհաննես Պողոս Երկրորդ Պապ (1920-1978-2005)

Կա մի փորձություն, որը միշտ վտանգի է ենթարկում հոգևոր բոլոր ապրումները և մինչև իսկ հովվական գործունեությունը. փորձությունը մտածելու, թե արդյունքները կախում ունեն գործելու և ծրագրելու մեր կարողությունից։ Անշուշտ, Աստված մեզնից ակնկալում է իրական համագործակցություն Իր շնորհին, և հետևաբար՝ հրավիրում է մեզ ներդնելու, Արքայության գործին նպաստող մեր ծառայության մեջ, իմացական և գործնական մեր բոլոր պաշարները։ Բայց վա՜յ մեզ, եթե մոռանանք, որ «առանց Քրիստոսի չենք կարող ոչինչ» (Հվհ 15, 5)։



Դորոթեոս Գազացի (505-565), «Հոգևոր ուսուցումներ», XII, 130.

Որքան ավելի է անտեսվում արտը և այն անմշակ թողնվում, այնքան ավելի է փշերով ու տատասկով լցվում. և երբ գնում ենք այն կրկին մաքրելու, որքան ավելի է փշերով ծածկված, այնքան ավելի են արյունոտվում ձեռքերը նրա, ով ուզում է արմատախիլ անել այդ մոլախոտերը, որոնք թողել է, որ աճեն իր անհոգության ժամանակ:



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Որքա՜ն խեղճ վիճակում են գտնվում բարձր, ցածր և միջին դասակարգի պատկանող այն ամբոխները, որոնք կյանքի գաղափարական չունեն: – Այնպիսի տպավորություն են թողնում, որ կարծես չեն իմանում, որ հոգի ունեն. նրանք մի ... նախիր են, հոտ ... երամակ ... : Հիսո՜ւս, Ողորմած Սիրույդ օգնությամբ՝ մենք նախիրը փոխելու ենք զորագնդի, հոտը՝ բանակի ... , և երամակից դուրս ենք հանելու – մաքրված – բոլոր նրանց, ովքեր այլևս չեն կամենա անմաքուր մնալ:



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Պապ

Աստծուն մոռացության մատնելը և Նրա գոյությունը ժխտելը, որի հետևանքում մարդը չի ճանաչում այլևս իրենից բարձրակարգ ոչ մի կանոն և որպես օրենք ընդունում է միմիայն իր սեփական քմահաճույքը, որպես արդյունք առաջ է բերել անասելի դաժանություններ ու բռնություններ։



Սբ. Եփրեմ Ասորի (306-373)

Նա, ով Ադամին հարցրեց, թե. «Որտե՞ղ ես», նրա ետևից իջավ մինչև դժոխք, գտավ նրան, կանչեց նրան և ասաց. «Ե՛կ, դու, որ իմ պատկերն ես և նմանությունը։ Ես իջա այնտեղ, որտեղ դու ես, որպեսզի քեզ ետ վերադարձնեմ քեզ խոստացված երկիրը»։



Ուբալդո Թեռռինոնի

Քո կյանքի որակը կախում ունի որակից այն գաղափարի, որը քեզնում գերակշռում է մյուսների համեմատ. և միտքը, որը մյուսներից ավելի ես մշակում քեզնում, ազդում է քո վարքի, արարքների, զգացմունքների, ծրագրերի, գաղափարականների վրա։



Հայր Հենրի Յ.Մ. Նուվեն (1932-1996)

Ճակատագրապաշտության հակառակը հավատքն է։ Հավատքը խորը վստահությունն է, որ Աստծո սերն առավել հզոր է, քան աշխարհի բոլոր անանուն ուժերը, և խավարի զոհերի կարգավիճակից՝ կարող է փոխակերպել մեզ լույսի ծառաների։



Սբ. Պիեռ-Ժուլիեն Էյմար (1811-1868)

Հոգևոր տհաճության, ձանձրույթի ու տրտմության առջևը սկզբից ևեթ առնելու համար՝ հավատարիմ եղիր բարեպաշտության փոքրիկ հրահանգներին ևս։ Նկատվել է, որ երբ մարդ լավ ծառայություն է մատուցում Աստծուն, հավատարիմ է լինում նաև իր մյուս բոլոր պարտականություններին, և երբ Աստված ստանում է այն, ինչն Իրեն պարտավոր ենք, մնացած ամեն ինչի համար էլ ժամանակ է գտնվում։



Ժաք Մարիթեն (1882-1973)

Թեև տրամաբանական հինգ փաստերը բավական են՝ Աստծո գոյությունը մտքի մակարդակով ապացուցելու համար, բայց միշտ, սրտի ու հոգու խորը մակարդակի վրա, հարկավոր է եղել վեցերորդ՝ ամենահեղինակավոր փաստը. կյանքի վկայությունը նրանց, ովքեր ասում են, թե հավատում են Աստծուն։



Հայր Անդրե Լուֆ (1929-2010)

Մեզնից յուրաքանչյուրը Հիսուսի բնակության վայրն է, և մենք կարող ենք բացարձակ կերպով վստահ լինել, որ միշտ կարող ենք Նրան տանը գտնել, մեր ներսում։



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Պապ

Մենք՝ քրիստոնյաներս, Տիրոջ կողմից չենք ընտրվել մանր բաների համար։ Գնացեք միշտ անդին, դեպի մեծ իրողությունները։ Ձեր կյանքը խաղի դրեք մեծ գաղափարականների համար։