Հեղինակի խօսք



Սբ. Երանոս Լիոնցի

Պետք է ապաստանենք Եկեղեցու գրկում, կերակրվենք նրա կրծքի կաթով և սնվենք տերունական Գրություններով: Որովհետև Եկեղեցին աշխարհում տնկվել է որպես մի դրախտ:



Միննի Լուիզ Հասկինս

Ասացի մարդուն, որ կանգնած էր տարվա սկզբում. «Ինձ մի լապտեր տուր, որպեսզի կարողանամ վստահաքայլ առաջ գնալ անհայտ ճանապարհով»։ Նա պատասխանեց ինձ. «Դուրս եկ գիշերվա մեջ և ձեռքդ Աստծո ձեռքի մեջ դիր։ Քեզ շա՜տ ավելի օգտակար կլինի, քան լապտերի լույսը, և շա՜տ ավելի ապահով, քան ծանոթ ճանապարհը»։



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Զիջողությունը ստույգ նշանն է այն բանի, որ ճշմարտության կողմը չենք: – Մի մարդ, որ զիջողություններ է անում գաղափարականի, պատվի կամ Հավատքի հարցերում, դա մի մարդ է ... առանց գաղափարականի, առանց պատվի և առանց Հավատքի:



Սրբուհի Թերեզա Մարգերիտա Ռեդի (1747-1770)

Հիվանդության ժամանակը ժամանակն է առաքինության մեջ աճելու և հավիտենական կյանքի համար արժանիքներ ձեռքբերելու համար։



Նամակ Դիոգնետոսին

« Այն, ինչ որ է հոգին մարմնի համար, դա՛ պետք է լինեն քրիստոնյաներն աշխարհում »։



Անապատի Հայրերի ուսուցումներից

Հարցրեցին Ծերերից մեկին. «Ինչպե՞ս է, որ ոմանք ասում են, թե տեսնում են Հրեշտակներին»։ Պատասխանեց. «Երանի՜ նրան, ով շարունակ տեսնում է իր մեղքերը»։



Սիմոն Վեյլ

« Քրիստոնյայի կյանքը միմիայն այն դեպքում է հասկանալի, երբ նրանում ինչ որ մի բան կա անհասկանալի »։



Ն.Ս. Հովհաննես Պողոս Առաջին Պապ (Հիսուս Մանկան Սրբուհի Թերեզային ուղղված նամակից)

Երբեք առիթը չեմ ունեցել վարարուն գետի մեջ նետվելու՝ ինչ որ մի խեղդվողի փրկելու համար։ Շա՜տ հաճախ ինձնից փոքրիկ օգնություններ են խնդրել, ինձ պատկանող ինչ որ մի առարկա որոշ ժամանակով, ինչ որ մի նամակ գրել, համեստ ու դյուրին ցուցմունքներ տալ և խորհրդատվություն։ Ճանապարհիս վրա երբեք չեմ հանդիպել կատաղած շների, բայց շա՜տ ու շա՜տ ձանձրալի ճանճերի ու մոծակների։ Երբեք չեմ ունեցել հալածողներ, որոնք փայտե գավազանով կծեծեին ինձ ու կչարչարեին, բայց բազմաթիվ անձինք, որոնք ինձ փողոցում խանգարել են իրենց բարձրաձայն խոսվածքով, հեռուստացույցի չափազանց բարձր ձայնով, կամ նաև ապուրն ուտելու ժամանակ չփչփացնելով։ Օգնության հասնել ինչպես որ տվյալ պահին հնարավոր է, նման պարագաներում որքան որ հնարավոր է չզայրանալ, լինել հասկացող, պահպանել հոգու անդորրը և դեմքի ժպիտը, նշանակում է սիրել մերձավորին առանց հռետորաբանության, այլ՝ գործնական կերպով։



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Պապ

Աստված՝ մեր Հայրը, ուրիշ ոչ մի բանի ընդունակ չէ, եթե ոչ միայն՝ մեզ սիրելու և մեզ քաջալերելու, մեզ մղելու և մեզ դեպի առաջ քայլել տալու։ Ուրիշ ոչ մի բանի ընդունակ չէ։ Որովհետև Իր Անունը սեր է, Իր Անունը ձրի պարգև է, Իր Անունը նվիրում է, Իր Անունը ողորմություն է։



Սբ. Հակոբ Սարուգացի

Նա [Մարիամը] երանելի է. ստացավ Հոգին, որն իրեն անարատ դարձրեց: Դարձավ տաճարը, ուր բնակվում է երկնային բարձունքների Որդին: [...] Նա երանելի է. նրա միջոցով նորոգվեց Ադամի սերունդը, վերադարձվեցին նրանք, ովքեր լքել էին Հոր տունը: [...] Նա երանելի է. նրա մարմնի սահմանները բովանդակեցին Անսահմանին, որով լի են երկինքները, և երկինքները չեն կարողանում Նրան բովանդակել: Նա երանելի է. մեր կյանքն ընծայելով Ադամին ծնած ընդհանուր Նախածնողին, նորոգեց անկյալ արարածներին: Նա երանելի է. իր կուրծքը տվեց Նրան, ով սանձազերծում է ծովի կոհակները: Նա երանելի է. կրեց Հսկային, ով կրում է աշխարհը, համբուրեց Նրան և փաղաքշանքներով պատեց: Նա երանելի է. բանտարկյալների համար ծնեց մի Ազատարար, ով հաղթեց նրանց բանտապանին: Նա երանելի է. նրա շուրթերը հպվեցին Նրան, որի կիզիչ բոցերը ետ ընկրկել են տալիս հրեղեն հրեշտակներին: Նա երանելի է. իր կաթով սնուցեց Նրան, ով կյանք է տալիս բոլոր աշխարհներին: Նա երանելի է. որովհետև բոլոր Սրբերն իր Որդուն են պարտական իրենց երջանկությունը: Օրհնյալ է Աստծո Սուրբը, որ քեզնից բողբոջեց:



Թեոդորոս Մոփսուեստացի

«Ամեն բան, որ իրենում կրում է Աստծո հիշատակը, Աստծո առաջ նկատվում է որպես աղոթք»։



Հայր Փիո Յանես

Իմ եղբայրը, ո՜վ Տեր, վախենում է մահից։ Նա, ո՜վ Տեր, չի ճանաչում մահը։ Նա, ո՜վ Տեր, մահվան մեջ տեսնում է այն, ինչ որ մահը իսկապես է. իր մեղքի գինը։ Նա, ո՜վ Տեր, մահից վախենում է, որովհետև չգիտի, որ իր մեղքի գինը Դու արդեն լրիվ վճարել ես։



Ռաբինդրանաթ Թագոր

Ամեն օր, ո՜վ Տեր կյանքի, կանգնելու եմ Քո առաջ։ Ափերս աղերսական դեպի Քեզ պարզած, ո՜վ համայն երկրի Աստված, կանգնելու եմ Քո առաջ։ Քո անափ երկնքի ներքո, ծածուկ լռության մեջ, խոնարհ սրտով, արտասուքով թրջված աչքերով, կանգնելու եմ Քո առաջ։ Այս բազմազան աշխարհում, աշխատանքի ծովափին, երկրի մարդկանց շարքերին խառնված, կանգնելու եմ Քո առաջ։ Երբ այս աշխարհում կվերջացնեմ իմ աշխատանքը, ո՜վ արքայից Արքա, միայնակ, լուռ, կանգնելու եմ Քո առաջ։



Առաքելական Սահմանադրություն

Ո՜վ Աստված, սրբացրու Մկրտության այս ջուրը, որպեսզի նրանք, ովքեր մկրտվում են, խաչվեն Քրիստոսի հետ, մահանան Նրա հետ, թաղվեն Նրա հետ, և հարություն առնեն շնորհիվ որդեգրության:



Սբ. Յոզեմարիա Էսքրիվա Դե Բալագեր («Օպուս Դեյ»ի Հիմնադիր, 1902-1975), «Ճանապարհ» գրքից

Ամենանուրբ և ընտիր կերակուրն էլ, եթե ուտվում է խոզի կողմից (սա է իր անունը, առանց նրբաբանությունների), վերածվում է, լավագույն դեպքում ... , խոզի մսի: Հրեշտակներ լինենք, ազնվացնելու համար գաղափարները՝ դրանք յուրացնելով: – Կամ, գոնե, մարդ լինենք. փոխակերպելու համար կերակուրները հզոր ու գեղեցիկ մկանների, կամ էլ՝ կորովի ուղեղի ... ընդունակ՝ ըմբռնելու և պաշտելու Աստծուն: Բայց ... անբան կենդանիների չվերածվենք, շա՜տ շատերի նման: