Հեղինակի խօսք



Եւագր Պոնտացի

Աղօթքի վսեմութիւնը չի կայանում քանակի մէջ, այլ՝ որակի, ինչպէս փաստում է [...] այս խօսքը. «Երբ աղօթում էք, շատախօս մի՛ եղէք» (Մտթ 6, 7):



Եւագր Պոնտացի

«Ես չեմ ուրանայ Քո սէրը, որովհետեւ Դու ես, որ ստեղծել ես ինձ հողից, Դու ես, որ տարածում ես ձեռքդ եւ պաշտպանում ես ինձ»: Ահա՛ թէ ինչի մասին է պէտք խորհրդածել աղօթքի ժամանակ:



Սուրբ Օգոստինոս

Եթէ մէջտեղից վերացնես իրաւունքը, Պետութիւնն ինչո՞վ կը տարբերուի մի մեծ աւազակախմբից։



Լեւոն Տասներեքերորդ Պապ

Եթէ իշխանութեան գլուխն անցած մարդկանց կամքը ընդդիմանում է Աստծոյ կամքին եւ օրէնքներին, այդպիսի դէպքում իշխանաւորներն անցնում են իրենց իշխանութեան սահմանը եւ այլասերում են արդարութիւնը։ Այդպիսի դէպքում նրանց իշխանութիւնն այլեւս չի կարող վաւերական լինել, քանի որ իշխանութիւնն առանց արդարութեան ոչինչ է։



Անապատի Հայրերի կեանքից

Աբբա Եւագրը ասաց. «Մտքերից ու մարմնի կրքերից չարչրկուած, գնացի Աբբա Մակարին այցելելու: Ասացի նրան. \'\'Հայր, մի խօսք ասա՛ ինձ, որպէսզի ես նրանով ապրեմ\'\': Աբբա Մակարն ասաց ինձ. \'\'Խարսխի պարանը ժայռին կապիր, եւ Աստծոյ շնորհով նաւակը կը յաղթի այս նենգաւոր ծովի սատանայական ալիքներին\'\': [...] Ես նրան ասացի. \'\'Ո՞րն է նաւակը: Ո՞րն է պարանը: Ո՞րն է ժայռը\'\': Աբբա Մակարն ասաց ինձ. \'\'Նաւակը քո սիրտն է. պահպանիր այն: Պարանը քո միտքն է. կապիր այն մեր Տէր Յիսուս Քրիստոսին, որը ժայռն է, որ իշխանութիւն ունի բոլոր ալիքների վրայ, [...] որովհետեւ մի՞թէ դիւրին չէ մեր իւրաքանչիւր շնչի հետ ասել. \'\'Տէր մեր Յիսուս, ողորմիր ինձ: Ես օրհնում եմ Քեզ, Տէր իմ Յիսուս, օգնիր ինձ\'\'»:



Սբ. Գրիգոր Մեծ

Մի՛ մտահոգուէք նրանով, ինչ ունէք, այլ նրանով, ինչ էք։



Սբ. Լեւոն Մեծ

Ո՜վ զարմանահրաշ զօրութիւն Խաչի։ Նրա միջոցով է մեզ՝ հաւատացեալներիս շնորհւում ուժ տկարութեան մէջ, փառք՝ նուաստացման մէջ, եւ մահուան մէջ՝ կեանք։



Վալերիո Ալբիսէթթի

Հարկաւոր է ճանաչել գիշերը, ցերեկը գնահատելու համար։ Հարկաւոր է մենակ մնալ, զոյգի կեանքը գնահատելու համար։ Հարկաւոր է տոչորուել ծարաւից, ջուրը գնահատելու համար։ Հարկաւոր է ընդունակ լինել մեռնելու, կեանքին իմաստ տալու համար։



Անապատի Հայրերի կեանքից

Ամմա Սինքղետիկան ասաց. «Շատերն ապրում են լեռների վրայ, բայց այնպէս են վարւում, կարծես քաղաքի խառնաշփոթ ժխորի մէջ լինէին, եւ կորչում են: Հնարաւոր է ներքուստ միայնակեաց լինել՝ ապրելով ամբոխի մէջ, եւ ընդհակառակն՝ սեփական անձի ներսում ամբոխի կողմից ասպատակուած լինել՝ ապրելով մենակ»:



Սբ. Անտոն Պադովացի

Քարոզչութիւնը ազդու է, օժտուած է պերճախօսութեամբ, երբ խօսում են գործերը։ Ցաւոք, հարուստ ենք խօսքերով, բայց գործերով՝ ունայն, ինչի համար էլ նզովւում ենք Տիրոջ կողմից, որովհետեւ Նա նզովեց այն թզենուն, որի վրայ պտուղ չգտաւ, այլ միայն՝ տերեւ։



Գուստաւ Թիբոն

Մի չափազանցութիւնից չենք կարող ազատուել՝ ընկնելով հակառակ չափազանցութեան մէջ։ Հակամէտ եւ յաջորդական երկու սխալները չեն զրոյանում, գումարւում են։



Որոգինէս

Անդադար աղօթում է նա, ով աղօթքը միացնում է անհրաժեշտ զբաղմունքներին, իսկ զբաղմունքները՝ աղօթքին: Միայն այսպէս կարող ենք գործադրելի գտնել միշտ աղօթելու պատուիրանը: Այն կայանում է քրիստոնէական ամբողջ գոյութիւնը իբրեւ մէկ միակ մեծ աղօթք նկատելու մէջ, որի միայն մի մասն է այն, ինչը սովոր ենք աղօթք անուանել:



Անանուն Հեղինակ

Հաւատքը հաւատացեալի ուժն է, որովհետեւ հնարաւորութիւն է տալիս մերը դարձնելու Աստծոյ ուժը։



Սբ. Երանոս Լիոնցի

Աստուած մարդացաւ, որպէսզի մարդն աստուածանայ։



Լուդովիկո Նեքքի

Անսանձ զուարճութիւնների հասարակութիւնը դաժան հասարակութիւն է, մարդասպանների հասարակութիւն։