Հեղինակի խօսք



Սբ. Անտոն Անապատական

Աբբա Անտոնն ասում էր. «Գալու են ժամանակներ, երբ մարդիկ խենթանալու են, եւ երբ հանդիպելու են ինչ որ մէկին, ով խենթ չէ, նրան ասելու են. \'\'Դու խենթ ես\'\', որովհետեւ իրենց նման չի լինելու»:



Սբ. Յովհաննէս Աւիլացի

Մի՛ ուրախացիր աշխարհիկ հարստութիւններով, քանի որ չես կարող վստահօրէն իմանալ, թէ դրանցով կը կարողանաս շահել յաւիտենական կեանքը։



Սբ. Պադրէ Պիո

Յանձինս հիւանդի կը գտնես Քրիստոսին, բայց յանձինս աղքատ հիւանդի կը գտնես Քրիստոսին կրկնակի անգամ։



Սբ. Հիլարիոս Պիկտաւիումացի

Մեր կեանքի դժուարութիւնները ցաւալի են դարձնում յոյսը, ցանկութիւնը լցւում է ցասումով, իսկ հաւատքը՝ տկարանում է: Սրա համար է, որ Աստծոյ Որդին մարմնացաւ. մարմնացեալ Որդու շնորհիւ մարմինը կարող է բարձրանալ մինչեւ Աստուած: [...] Առանց Իր աստուածութիւնից զրկուելու, դարձաւ մեր մարմնի Աստուածը: [...] Հոգիս բերկրանքով ընդունեց այս խորհրդի յայտնութիւնը: Մարմնի միջոցով կարող եմ մերձենալ Աստծուն, հաւատքի միջոցով կանչուել եմ մի նոր ծննդի: Կարող եմ վերածնութիւնը ստանալ ի վերուստ: [...] Վստահ էի, որ չէի կարող վերածուել անգոյութեան:



Օսկար Ուայլդ

Կան մարդիկ, որ ամէն բան գիտեն, եւ ցաւոք դա այն ամէնն է՝ ինչ գիտեն։



Սբ. Յովհան Ոսկեբերան

«Իմաստութիւնդ հիացմունքիս առարկան է» (Սղմ 138, 6): «Օրհնելու եմ Քեզ, որովհետեւ Քեզնով հիանում են սրբազան երկիւղով» (Սղմ 138, 14): Բազմաթիւ են այն բաները, որոնցով հիանում ենք, բայց առանց երկիւղի, ինչպէս օրինակի համար՝ սիւնաշարքերի, նկարչութեան գլուխգործոցների, կամ մարմինների գեղեցկութիւնը նրանց վսեմութեան մէջ: Հիանում ենք նաեւ ծովի վիթխարի մեծութեամբ եւ նրա անսահման վիհերով, բայց միայն այն ժամանակ ենք երկիւղ զգում, երբ կախւում ենք այդ վիհերի վրայ: Միեւնոյն կերպ սրբազան հեղինակը, կախուելով Աստծոյ իմաստութեան անսահման, անդնդախոր օվկիանոսի վրայ, ունեցել է ուժգին գլխապտոյտի զգացում: Հիացել է երկիւղով եւ ետ է քաշուել, ասելով. «Օրհնելու եմ Քեզ, որովհետեւ Քեզնով հիանում են սրբազան երկիւղով: Հիանալի են Քո գործերը»: Եւ տակաւին. «Իմաստութիւնդ հիացմունքիս պատճառն է, [...] ինձ անհնարին է ըմբռնել այն»:



Գիյոմ Փուժէ

Այն՝ ինչ շահեցինք յանձինս Քրիստոսի, գերազանցում է նրան՝ ինչ կորցրեցինք յանձինս Ադամի։



Սբ. Դիոնիսիոս Արիսպագացի

Աստուած Գեղեցկութիւն է: Այս Գեղեցկութիւնն է առաջացնում որեւէ ընկերութիւն, որեւէ հաղորդութիւն: Այս Գեղեցկութիւնն է [...] շարժում բոլոր գոյակներին եւ պահպանում նրանց, նրանց տալով իրենց սեփական գեղեցկութեան սիրալիր ցանկութիւնը: Այն հանդիսանում է, հետեւաբար, իւրաքանչիւրի համար իր սահմանը եւ իր սիրոյ առարկան, քանի որ Ինքն է նրանց վախճանը [...] եւ նրանց բնօրինակը (ամէն բան, արդարեւ, սահմանւում է Իր պատկերով): Այսպիսով, անեղծ Գեղեցկութիւնը ձուլւում է Բարութեան հետ, որովհետեւ ինչպիսին էլ որ լինի պատճառը, որ շարժում է գոյակներին, նրանք միշտ ձգտում են Գեղեցիկին եւ Բարուն, եւ գոյութիւն չունի որեւիցէ մի բան, որ չմասնակցի Գեղեցիկին եւ Բարուն: [...] Նրա շնորհիւ բոլոր գոյակները պահպանւում են գոյութեան մէջ, միմեանց միացած են եւ միմեանցից զատ են, նոյնն են եւ հակադիր են, միմեանց նման են եւ միմեանց աննման, հակադիրները հաղորդակցւում են եւ միաւորուած տարրերը չեն ենթարկւում շփոթման: [...] Նրա շնորհիւ տակաւին ամէնքը հաղորդակցւում են ամէնքի հետ, իւրաքանչիւրն իր ձեւով, էակները սիրում են միմեանց առանց մէկը միւսի մէջ անհետանալու, ամէն բան ներդաշնակւում է, մասերը միմեանց յարմարւում են ամբողջութեան գրկում, [...] սերունդները յաջորդում են միմեանց, ոգիները, հոգիներն ու մարմինները մնում են միաժամանակ անշարժ եւ շարժուն, քանի որ Նա նրանց համար միաժամանակ կայունութիւն է եւ շարժում, Ինքը մէկից եւ միւսից անդին գտնուելով:



Ջովաննի Դէլ Վաստո

Յուսահատութիւնը ոչինչ չունենալը չէ, այլ՝ ոչինչ չակնկալելը։



Սբ. Բենեդիկտոս Նորչացի

Վերջապէս ոտքի՛ կանգնենք, ուրեմն: Աստուածաշունչը մեզ ուղղում է այդ հրաւէրը հետեւեալ խօսքերով. «Ահա՛ մեր համար քնից արթնանալու ժամը» (Հռմ 13, 11): Մեր աչքերն աստուածացնող լոյսին բացած, մեր ականջները որոտի ձայնից ազդուած, ունկնդրենք Աստծոյ հզօր ձայնը, որն ամէն օր մեզ յորդորում է. «Այսօր ունկն դրէք Նրա ձայնին, մի՛ կարծրացրէք ձեր սիրտը» (Սղմ 94, 7-8): Ինչպէս նաեւ. «Ով ականջ ունի լսելու, թող հասկանայ այն, ինչ Աստուած ասում է Եկեղեցիներին» (Յյտ 2, 7): Իսկ ի՞նչ է ասում: «Եկէ՛ք, որդիներս, ունկնդրէք ինձ, ձեզ կը սովորեցնեմ Աստծոյ երկիւղը» (Սղմ 33, 12): «Ընթացէք, քանի դեռ ձեզ լուսաւորում է կեանքը, որպէսզի չպարուրի ձեզ մահուան խաւարը» (Յվհ 12, 35): Եւ Տէրը, ամբոխի մէջ փնտրելով մի աշխատաւոր, ասում է նաեւ. «Ո՞վ է մարդը, որ ցանկանում է կեանքը» (Սղմ 33, 13): Եթէ դու հասկանում ես սա եւ պատասխանում ես. «Ե՛ս», Աստուած քեզ ասում է. «Դու ցանկանո՞ւմ ես ճշմարիտ կեանքը, յաւիտենականը»: Ուրեմն. «Լեզուդ պահպանիր չարից, եւ շուրթերդ՝ խաբէութեան խօսքերից: Հեռացիր չարից, գործիր բարին, փնտրիր խաղաղութիւնը, հետամուտ եղիր նրան» (Սղմ 33, 14-15): Եւ երբ այսպէս կը վարուէք, ես հայեացքս կ\'ուղղեմ ձեր վրայ, ականջ կը դնեմ ձեր աղօթքներին եւ «ձեր ինձ կանչելուց առաջ արդէն կ\'ասեմ. Ահա՛ ես» (Ես 58, 9; Սղմ 33, 16):



Միքէլանջելո Բուոնարրոտի

Սէրը դա այն թեւերն են, որոնք Աստուած տուել է հոգուն, որպէսզի բարձրանայ մինչեւ Ինքը։



Տաղք Սողոմոնի (Ք.յ. Առաջին դար)

Ո՞վ կարող է հասկանալ սէրը, եթէ ոչ նա, ով սիրում է: Ես միանում եմ սիրեցեալին, հոգիս սիրում է Նրան: Նրա խաղաղութեան մէջ, այնտե՛ղ եմ ես: Օտարական չեմ այլեւս, որովհետեւ Տիրոջ մօտ չկայ ատելութիւն: Որովհետեւ սիրում եմ Որդուն, ես կը դառնամ որդի: Յարել Նրան, ով այլեւս չի մահանում, նշանակում է դառնալ անմահ: Ով ուրախանում է կեանքի համար, նա կ\'ապրի:



Բրուներո Գերարդինի

Եթէ ուզում ես ճանաչել Եկեղեցին, մի՛ անտեսիր Աւանդութիւնը։ Եթէ անտեսում ես Աւանդութիւնը, երբեք մի՛ խօսիր Եկեղեցու մասին։



Սբ. Գրիգոր Նազիանզացի

Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց. դո՛ւք էլ կրկին ոտքի կանգնեցէք Նրա հետ: Քրիստոսը վերադառնում է Ինքն Իրեն. վերադարձէ՛ք նաեւ դուք: Քրիստոսը դուրս է ելել գերեզմանից. ազատուեցէ՛ք չարի կապանքներից: Դժոխքի դռները բացուել են եւ մահուան իշխանութիւնը կործանուել է: Հին Ադամը գերազանցուել է, նորը ամբողջացել է: Քրիստոսի մէջ ծնւում է մի նոր արարչութիւն. նորոգուեցէ՛ք:



Սիմոն Վէյլ

Անջատենք մեր ախորժակն ու ցանկութիւնը բոլոր բարիքներից եւ սպասենք։ Փորձառութիւնը փաստում է, որ այս սպասումն ի զուր չի անցնում։ Այդպիսով է գտնւում Բացարձակ Բարիքը։