Հեղինակի խօսք



Մարինա Մարքոլինի

Քրիստոնեան դա մէկը չէ, ով հնազանդւում է ինչ որ մի օրէնքի, այլ՝ մէկն է, ով զէնքերը վար է դնում Սիրոյ դիմաց։ Իսկ սա – Սիրոյ դիմաց զէնքերը վար դնելը – բերկրանք պարգեւող իրողութիւն է։ Ես կարծում եմ, որ բերկրանքը հոգեւոր կեանքի ջերմաչափն է։



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Առաջին Պապ

Սուրբ Հոգին է, որ ինքնութիւն է տալիս քրիստոնեային։ Ուստի, կարող ես աստուածաբանական գիտութիւնների հինգ տարբեր դիպլոմներ ունենալ, բայց չունենաս Աստծոյ Հոգին։ Եւ թերեւս մեծ աստուածաբան կը լինես, բայց չես լինի քրիստոնեայ, քանի որ չունես Աստծոյ Հոգին։



Ջաննի Սինի

Սուրբ Միքայէլ Հրեշտակապետը պարզապէս մի գեղեցիկ հրեշտակ չէ, այլ՝ մի հրեշտակ, որն օժտուած է վիթխարի ուժով։ Եւ Աստուած այդ վիթխարի ուժն առաքում է իւրաքանչիւր մարդու, որպէսզի յաղթի այս աշխարհի ուժին։ Սա շատ մխիթարական պատգամ է։ Մեր կողքին միշտ մի հրեշտակ կայ, որ պայքարում է մեր համար։



Ֆելիչէ Աքքրոքքա

Սրբերը մեծ ուսուցիչներ են, մի՛շտ։ Ո՛չ թէ խօսքերով, այլ՝ գործերով, եւ ուրիշների դարձը պահանջելուց առաջ՝ ջանացել են փոխել ու բարելաւել իրենց իսկ կեանքը։ Բայց յատկապէս, Սրբերն հասկացել եւ ընդունել են Աւետարանի ճշմարիտ պատգամը. Ով կը կորցնի իր կեանքը Իմ համար, կը գտնի այն (Մտթ 16, 25)։



Էլիա Չիտտերիո

Աստծոյ ժամանակը դա ներման ժամանակն է, ուստի՝ ապագայի ժամանակը։ Բարութիւնը միշտ նոր տարածք է ստեղծում դիմացինի սրտի համար, նրան թոյլ տալով կրկին մուտք գործել կեանք, նրա առաջ բացում է մի նոր ժամանակ, առանց նրա սիրտը անցեալի մէջ բանտարկելու։



Սբ. Իսահակ Նինուէացի

Թո՛ղ, որ հալածեն քեզ, բայց դու մի՛ հալածիր: Թո՛ղ, որ խաչեն քեզ, բայց դու մի՛ խաչիր: Թո՛ղ, որ վիրաւորեն քեզ, բայց դու մի՛ վիրաւորիր: Թո՛ղ, որ զրպարտեն քեզ, բայց դու մի՛ զրպարտիր: [...] Ուրախ եղիր նրանց հետ, ովքեր ուրախ են: Եւ արտասուիր նրանց հետ, ովքեր արտասւում են: Սա՛ է [հոգու] մաքրութեան նշանը: Տառապիր հիւանդների հետ: Վշտացիր մեղաւորների հետ: Ուրախացիր նրանց հետ, ովքեր զղջում են: Բոլորի ընկերը եղիր: Բայց, հոգուդ խորքում, մնա՛ միայնակ: [...] Պատմուճանդ տարածիր նրա վրայ, ով մեղքի մէջ է ընկնում, եւ ծածկիր նրան: Եւ եթէ չես կարող քո վրայ վերցնել իր սխալը եւ կրել պատիժը նրա փոխարէն, նրա դէմ [գոնէ] մի՛ բռնացիր:



Ջաննի Սինի

Աստծոյ Անունն այսօր մոռացութեան է մատնուել գրեթէ ամէնուր, Աստուածային Արդարութեան գաղափարն այլեւս չի տիրում հոգիներում, եւ հէնց այս պատճառով է, որ ապականութեան յորձանքը ուժգնանում է օր ըստ օրէ, միշտ աւելի ու աւելի, սպառնալով կործանել ամէն բան։



Գուիդա Պալմառիտա

Որոշել գնալ եւ մասնակցել Սուրբ Պատարագին՝ նշանակում է խոնարհաբար ճանաչել եւ ընդունել, որ ես ինքս չեմ իմ արարիչը։ Որ իմ կեանքը կախում ունի Ուրիշից, եւ որ ես Նրա կարիքն ունեմ հոգեպէս ապրելու համար։ Իսկ այսօր սա ամենադժուարին բանն է, որ մարդիկ պատրաստ են ընդունելու։



Գուիդա Պալմառիտա

Հասկանալու համար, թէ ո՞վ է Աստուած, պէտք է յիշենք կամ վերյիշենք հովուի պաշտօնը։ Աստուած հէնց այդպիսին է մեզնից իւրաքանչիւրի նկատմամբ. ամբողջովին, ներքուստ ճանաչում է մեզ, մէկ առ մէկ, առաջնորդում է մեզ, սնուցում, դիտում, կանչում, փաղաքշում, գալիս է փնտրելու մեզ, եթէ մոլորւում ենք, կապում է մեր վէրքերը։ Սրանք բանաստեղծական մտքեր չեն։ Այսպիսին է Աստծոյ բարութիւնը։



Սբ. Յովհաննէս Կղիմաքոս

Յիսուսի ցաւերի յիշատակը բժշկում է հոգին ոխակալութիւնից, քանի որ հոգին ապշում, շփոթւում ու ամաչում է Յիսուսի սիրոյ օրինակից:



Անսելմ Գրիւն

Անշուշտ կարող է պատահել, որ աշխարհում հարուստներն աւելի հիացմունք ու պատիւներ ստանան, քան մենք։ Բայց այն, ինչն իսկապէս կարեւոր է, մարդկանց առաջ երեւալը չէ։ Իմ հոգին ձգտում է հասնելու Տիրոջ բարեհաճութեանը։ Եւ իմ համար Տիրոջ այս բարեհաճութիւնը շա՜տ աւելի կարեւոր է, քան մարդկանց բարեհաճութիւնը։



Անսելմ Գրիւն

Պահապան Հրեշտակն իմ ներանձնական ընկերն է, որ առաջնորդում է ինձ եւ ինձ դուրս է բերում ծուռ ու սխալ ճանապարհներից, որ իմ կողքին է մնում, նաեւ երբ ուրիշներն ինձ տանել չեն կարողանում, նաեւ երբ ես ինքս էլ անտանելի եմ դառնում ինքս իմ համար։ Հայեացքը, որ ուղղում եմ Պահապան Հրեշտակիս, որ թիկունք է կանգնում ինձ, որ միշտ մնում է իմ կողքին, նաեւ երբ ես ինքս լքում եմ իմ սեփական անձը, տրտմութիւնը կամաց կամաց փոխակերպում է վստահութեան։



Խալիլ Ժըբրան

Աստուած թող ազատի ինձ այն իմաստութիւնից, որն անընդունակ է արտասուելու. այն փիլիսոփայութիւնից, որն անընդունակ է ծիծաղելու. հպարտութիւնից, որն անընդունակ է խոնարհուելու մանուկների առաջ։



Անապատի Հայրերի կեանքից

Աբբա Թէոդորոս Ֆերմացին դիմեց Աբբա Պամբոյին. «Մի խօսք ասա ինձ»: Եւ նա մեծ տքնութեամբ ասաց. «Գնա՛, Թէոդորոս, կարեկից եղիր բոլորին: Կարեկցանքը մեզ թոյլ է տալիս ազատօրէն խօսել Աստծոյ հետ»:



Անանուն ֆլամանդացի

Քրիստոսն այլեւս ձեռքեր չունի երկրի վրայ, ունի միայն մեր ձեռքերը՝ իրականացնելու համար Իր գործն այսօր։ Քրիստոսն այլեւս ոտքեր չունի երկրի վրայ, ունի միայն մեր ոտքերը՝ մարդկանց Իր արահետներով առաջնորդելու համար։ Քրիստոսն այլեւս ձայն չունի երկրի վրայ, ունի միայն մեր ձայնը՝ այսօրուայ մարդկանց Իր մասին պատմելու համար։ Քրիստոսն այլեւս ուժեր չունի երկրի վրայ, ունի միայն մեր օգնութիւնը՝ մարդկանց դէպի Ինքը վերադարձնելու համար։ Մե՛նք ենք միակ Աստուածաշունչը, որը ժողովուրդները տակաւին ընթերցում են. Աստծոյ միակ պատգամն ենք, որ գրուած է գործերով ու խօսքերով։