Հեղինակի խօսք



Երանաշնորհ Մխիթար Սեբաստացի Աբբահայր

Ամբողջ տիեզերքը շրջապատուած է նեղութիւններով ու խաչերով. եւ դրանք ոսկու հանք են, որտեղից խոնարհ եւ աստուածասէր քրիստոնեան առատ ոսկի է հանում համբերութեամբ ու բարի գործերով [...] : Դիզե՛նք, ուրեմն, խոնարհութեան փայտը, որի տակ դնելով Աստծոյ սիրոյ կայծը, վառենք համբերութեան շնչով, եւ այսպէս կը հալուեն ու կը մաշուեն նեղութիւնները, իսկ մենք կը հաւաքենք մեր առաքինութիւնների արդիւնքը:



Խալիլ Ժըբրան

Ապրելը բոլոր արուեստների շարքին ամենամեծն է։ Լինել արուեստագէտ՝ նշանակում է լոյսի ցոլքեր քաղել ճշմարիտ Կեանքից։ Ճշմարիտ Կեանքն Աստուած է, եւ Աստուած ամէնուր է։



Երանաշնորհ Մխիթար Սեբաստացի Աբբահայր

Որեւէ գովասանք իրաւացի է միայն այն ժամանակ, երբ տուեալ անձի վիճակին կամ պաշտօնին վերաբերուող գործերի համար է: Կրօնաւորի համար գովեստ չէ, երբ ասում են, թէ արագընթաց է, քաջ դերասան, ազնուական կամ գիտուն. այլ՝ երբ ասում են, որ խոնարհ կամ հնազանդ է, եւ նման բաներ: Այսպէս նաեւ ինձ գովասանք չեմ համարում, երբ ասում են, թէ քաջ ճարտարապետ է: Մեծ յիմարութիւն կը լինէր հպարտանալ այդպիսի բաների համար։



Հայր Էրմէս Մարիա Ռոնքի

Չես կարող աղօթել, եթէ հաւասար ուժգնութեամբ չես սիրում երկինքն ու երկիրը։ «Հայր մեր»ը կրքոտների աղօթքն է. ծնուել է մի անհուն կրքից եւ սահմանուած է ո՛չ թէ տժգոյն վարձկանների, այլ՝ մարդկանց, ում երակներում կեանքը եռում է, որոնք կիրքն ունեն Աստծոյ եւ մարդկանց։



Սթեֆան-Մարի Բարբեյոն

Եթէ քո սիրտը մեղադրում ու դատապարտում է քեզ, յիշիր, որ Աստուած աւելի մեծ է, քան քո սիրտը։



Բլէզ Պասկալ

Մարդկային իրողութիւնները հարկաւոր է հասկանալ՝ սիրելու համար, մինչ Աստուածային իրողութիւնները հարկաւոր է սիրել՝ հասկանալու համար։



Անապատի Հայրերի կեանքից

Եղբայրներից մէկը հարցրեց ծերերից մէկին. «Երկու եղբայրներ կան: Նրանցից մէկը երբեք դուրս չի գալիս իր խցից, ուր աղօթում է, վեց օր շարունակ պահք է պահում եւ գործի է դնում ամէն տեսակ ճգնութիւն: Միւսը խնամում է հիւանդներին: Երկուսից ո±ր մէկի կեանքն է Աստծուն աւելի հաճելի»: Ծերը պատասխանեց. «Եղբայրը, որ վեց օր պահք է պահում, հիւանդախնամ եղբօրը չի հաւասարուի, նոյնիսկ եթէ իր քթից կախուի»:



Անանուն Հեղինակ

Սիրի՛ր քո թերի մերձաւորին քո թերի սրտով։



Սուրբ Օգոստինոս

Սխալներով ու տառապանքներով մեծապէս լի մարդկային այս գոյութեան ընթացքում մեզ մխիթարում են միմիայն անկեղծ հաւատքը եւ ճշմարիտ ընկերների սրտակցութիւնը։



Մարինա Մարքոլինի

Քրիստոնեան դա մէկը չէ, ով հնազանդւում է ինչ որ մի օրէնքի, այլ՝ մէկն է, ով զէնքերը վար է դնում Սիրոյ դիմաց։ Իսկ սա – Սիրոյ դիմաց զէնքերը վար դնելը – բերկրանք պարգեւող իրողութիւն է։ Ես կարծում եմ, որ բերկրանքը հոգեւոր կեանքի ջերմաչափն է։



Ն.Ս. Ֆրանցիսկոս Առաջին Պապ

Սուրբ Հոգին է, որ ինքնութիւն է տալիս քրիստոնեային։ Ուստի, կարող ես աստուածաբանական գիտութիւնների հինգ տարբեր դիպլոմներ ունենալ, բայց չունենաս Աստծոյ Հոգին։ Եւ թերեւս մեծ աստուածաբան կը լինես, բայց չես լինի քրիստոնեայ, քանի որ չունես Աստծոյ Հոգին։



Ջաննի Սինի

Սուրբ Միքայէլ Հրեշտակապետը պարզապէս մի գեղեցիկ հրեշտակ չէ, այլ՝ մի հրեշտակ, որն օժտուած է վիթխարի ուժով։ Եւ Աստուած այդ վիթխարի ուժն առաքում է իւրաքանչիւր մարդու, որպէսզի յաղթի այս աշխարհի ուժին։ Սա շատ մխիթարական պատգամ է։ Մեր կողքին միշտ մի հրեշտակ կայ, որ պայքարում է մեր համար։



Ֆելիչէ Աքքրոքքա

Սրբերը մեծ ուսուցիչներ են, մի՛շտ։ Ո՛չ թէ խօսքերով, այլ՝ գործերով, եւ ուրիշների դարձը պահանջելուց առաջ՝ ջանացել են փոխել ու բարելաւել իրենց իսկ կեանքը։ Բայց յատկապէս, Սրբերն հասկացել եւ ընդունել են Աւետարանի ճշմարիտ պատգամը. Ով կը կորցնի իր կեանքը Իմ համար, կը գտնի այն (Մտթ 16, 25)։



Էլիա Չիտտերիո

Աստծոյ ժամանակը դա ներման ժամանակն է, ուստի՝ ապագայի ժամանակը։ Բարութիւնը միշտ նոր տարածք է ստեղծում դիմացինի սրտի համար, նրան թոյլ տալով կրկին մուտք գործել կեանք, նրա առաջ բացում է մի նոր ժամանակ, առանց նրա սիրտը անցեալի մէջ բանտարկելու։



Սբ. Իսահակ Նինուէացի

Թո՛ղ, որ հալածեն քեզ, բայց դու մի՛ հալածիր: Թո՛ղ, որ խաչեն քեզ, բայց դու մի՛ խաչիր: Թո՛ղ, որ վիրաւորեն քեզ, բայց դու մի՛ վիրաւորիր: Թո՛ղ, որ զրպարտեն քեզ, բայց դու մի՛ զրպարտիր: [...] Ուրախ եղիր նրանց հետ, ովքեր ուրախ են: Եւ արտասուիր նրանց հետ, ովքեր արտասւում են: Սա՛ է [հոգու] մաքրութեան նշանը: Տառապիր հիւանդների հետ: Վշտացիր մեղաւորների հետ: Ուրախացիր նրանց հետ, ովքեր զղջում են: Բոլորի ընկերը եղիր: Բայց, հոգուդ խորքում, մնա՛ միայնակ: [...] Պատմուճանդ տարածիր նրա վրայ, ով մեղքի մէջ է ընկնում, եւ ծածկիր նրան: Եւ եթէ չես կարող քո վրայ վերցնել իր սխալը եւ կրել պատիժը նրա փոխարէն, նրա դէմ [գոնէ] մի՛ բռնացիր: