Օրուայ խօսք



Հմմտ. Գաղատացիս 5, 14

Ամբողջ Օրէնքն իր լիութեամբ ամփոփուած է այս մէկ խօսքի մէջ. Պիտի սիրես:



Սաղմոս 49, 2-21

Լսեցէք սա, ժողովուրդներ բոլոր, լսեցէք, աշխարհի բնակիչներ, Ադամի որդիներ, մահկանացու մարդիկ, հարուստներ եւ աղքատներ ի միասին: Բերանս արտասանում է իմաստութիւն, սիրտս գործադրում է կշռադատութիւն. ականջս ուշադիր է ասացուածքներին, տաւիղի վրայ ներկայացնում եմ իմ առակը: Ինչո՞ւ պիտի վախենամ տրտմութեան օրերում, երբ անօրէնների չարութիւնը շրջապատում է ինձ. յոյսները դրել են իրենց հարստութիւնների վրայ, պարծենում են մեծամեծ ունեցուածքներով: Ազատագրե՞լ, ազատագրե՞լ սեփական եղբօրը, մարդկանցից ոչ ոք չի կարող դա անել. Աստծուն հնարաւոր չէ վճարել փրկութիւնը, կեանքն ազատագրման գին չունի, միշտ անբաւարար է՝ յաւիտեան ապրելու համար: Մի՞թէ կարող է ապրել անվախճան, ընդմիշտ, առանց տեսնելու գերեզմանը, մինչ տեսնում ենք մահը նաեւ իմաստունների. մեռնում են յիմարներն ու պակասամիտները, ուրիշներին թողնելով իրենց հարստութիւնները: Գերեզմանները նրանց տներն են յաւիտեան, նրանց բնակավայրը՝ սերնդէ սերունդ, թէեւ իրենց անուններով էին կոչում երկիրները: Մարդը բարօրութեան մէջ չի հասկանում, անասունների նման է, որ մեռնում են: Ահա վախճանը նրա, ով վստահում է ինքն իրեն, ճակատագիրը նրա, ով սիրում է լսել սեփական ձայնը. երամակների նման ուղարկւում են դժոխք, մահն է լինելու նրանց հովիւը: Նրանց վրայ տիրելու են արդարները, նրանց կերպարանքն անհետանալու է դժոխքում՝ իրենց բնակավայրում. բայց Աստուած կ\'ազատի իմ կեանքը, ինձ կը խլի դժոխքի ձեռքից: Մի՛ վախեցիր, եթէ մարդ հարստանում է, եթէ աճում բազմանում է նրա տան ճոխութիւնը. երբ մեռնում է, ոչինչ չի տանում իր հետ, իր յոգնութիւնը չի իջնում իր հետ: Իր կեանքի ընթացքում օրհնում էր ինքն իրեն, նրան գովում էին անարգել վերընթացի համար. այժմ հասնում է իր հայրերի սերնդին, որոնք այլեւս երբեք չեն տեսնում լոյսը: Մարդը բարօրութեան մէջ չի հասկանում, անասունների նման է, որ մեռնում են:



Հմմտ. Մատթէոս 16, 26

Ի՞նչ օգուտ ունի մարդուն ամբողջ աշխարհը շահելը: Ի՞նչ կը տայ մարդն իր կեանքի փոխարէն:



Հմմտ. Ղուկաս 12, 15

Նոյնիսկ եթէ մէկը առատութեան մէջ է, իր կեանքը կախում չունի իր ունեցուածքներից:



Հմմտ. Ղուկաս 12, 25

Ձեզնից ո՞վ, որքան էլ որ յոգնի, կարող է գոնէ մի ժամ աւելացնել իր կեանքին:



2 Օրինաց 20, 2-8

Երբ հասնի պատերազմելու ժամը, քահանան մօտ գալով՝ թող խօսի ժողովրդի հետ եւ ասի նրանց. [...] «Ահաւասիկ դուք այսօր պատերազմի էք ելնում ձեր թշնամիների դէմ։ Ձեր սրտերը թող չթուլանան, մի՛ վախեցէք, մի՛ զարհուրէք ու նրանցից խոյս մի՛ տուէք, որովհետեւ մեր Տէր Աստուածը ձեզ հետ գնում է ձեր առջեւից, որպէսզի ձեզ հետ պատերազմելով ձեր թշնամիների դէմ՝ փրկի ձեզ»։ Զօրահաւաք կազմակերպած սպաները թող խօսեն ժողովրդի հետ եւ ասեն. «Այն մարդը, որը նոր տուն է կառուցել, բայց բնակարանամուտ չի արել, թող վերադառնայ իր տունը. չլինի թէ պատերազմի ժամանակ նա սպանուի, եւ նրա փոխարէն մի ուրիշ մարդ բնակարանամուտ անի։ Այն մարդը, որն այգի է տնկել, բայց դեռ դրա բերքը չի վայելել, թող գնայ ու վերադառնայ իր տունը. չլինի թէ պատերազմի ժամանակ սպանուի, եւ նրա փոխարէն մի ուրիշ մարդ դրա բերքը վայելի։ Այն մարդը, որը մի աղջկայ հետ նշանուել է, բայց նրա հետ դեռ չի ամուսնացել, թող գնայ ու վերադառնայ իր տունը. չլինի թէ պատերազմի ժամանակ սպանուի, եւ նրա փոխարէն մի ուրիշ մարդ ամուսնանայ իր նշանածի հետ»։ Սպաները դարձեալ թող խօսեն ժողովրդի հետ եւ ասեն. «Այն մարդը, որ վախենում է, թուլասիրտ է, թող գնայ ու վերադառնայ իր տունը, որպէսզի իր եղբօրն էլ իր նման վախկոտ չդարձնի»։



Հմմտ. Յայտնութիւն 3, 17

Դու ասում ես. «Հարստացել եմ», բայց չգիտես, որ թշուառ մէկն ես:



1 Տիմոթէոս 6, 7

Ոչինչ չենք բերել այս աշխարհ եւ ոչինչ էլ չենք կարող տանել այս աշխարհից:



Սաղմոս 48, 2-15

Մեծ է Տէրը եւ ամէն գովքի արժանի. մեր Աստծոյ քաղաքում, Իր Սրբութեան լեռան վրայ, հիանալի բարձունքում է երկրի ուրախութիւնը: Սիոն լեռը երկրի բեւեռն է, քաղաքն է մեծ Թագաւորի. որպէս անխորտակելի ապաստան է յայտնւում Աստուած նրա օթեւաններում: Ահա, թագաւորներն ի մի էին հաւաքուել, միասին յառաջանում էին. հազիւ թէ տեսան, սարսափեցին, վախեցած փախան գնացին: Այնտեղ նրանք ահով բռնուեցին, ծննդկանի երկունքի նման. ինչպէս արեւելեան քամին, երբ փշրում է Թարսիսի նաւերը: Ինչպէս լսել էինք, այնպէս էլ տեսանք Տիրոջ քաղաքում, զօրութիւնների Աստծոյ քաղաքում, որի հիմքը Աստուած Ինքն է դրել յաւիտեան: Ո՜վ Աստուած, վերապրում ենք Քո սէրը, բնակավայրիդ ներսում. Քո Անունը եւ Քո գովքը, ո՜վ Աստուած, մինչեւ երկրի սահմաններն են: Քո աջը յորդում է արդարութեամբ, բերկրում է Սիոն լեռը. ցնծում են Յուդայի քաղաքները Քո վճիռների համար: Պտտուէք եւ կրկին պտտուէք Սիոնի չորսկողմը, հաշուեցէք նրա աշտարակները. երկար դիտեցէք նրա պարիսպները, այցելէք նրա տները. որպէսզի ապագայ սերնդին պատմէք. «Ահա Տէրը, մեր Աստուածը», յաւիտեան, ընդմիշտ. Նա է, որ առաջնորդում է մեզ:



Հմմտ. Յայտնութիւն 21, 14

Եկեղեցու մասին գրուած է. «Քաղաքի պարիսպներն ունեն տասներկու հիմքեր, որոնց վրայ գրուած են տասներկու Առաքեալների անունները»:



Մատթէոս 16, 18

Առաքեալների հաւատքի մասին Յիսուսն ասում է. «Այս ժայռի վրայ կը կառուցեմ իմ Եկեղեցին եւ դժոխքի դռները չեն յաղթի նրան»:



Առակաց 3, 3-5

Թող ողորմութիւնն ու հաւատարմութիւնը չպակասեն քեզնից. կապիր դրանք քո պարանոցին, գրիր դրանք քո սրտի լայն տախտակի վրայ, եւ դու շնորհ կը գտնես։ Տիրոջ ու մարդկանց առաջ խորհիր բարու մասին։ Ամբողջ սրտով յոյսդ դիր Աստծոյ վրայ եւ մի՛ հպարտացիր իմաստութեամբդ։



Սաղմոս 47, 2-10

Ծափահարեցէք, ժողովուրդներ բոլոր, աղաղակեցէք առ Աստուած ուրախութեան ձայնով. որովհետեւ Տէրը Բարձրեալն է, Ահարկուն, ամբողջ երկրի մեծ Թագաւորը: Ժողովուրդներին ենթարկում է մեզ, հեթանոսներին՝ մեր ոտքերի ներքոյ. Մեր համար ընտրում է մեր ժառանգութիւնը, Յակոբի պանծանքը, որին Նա սիրում է: Համբառնում է Աստուած աղաղակների ուղեկցութեամբ, Տէրը՝ եղջիւրի հնչմամբ. սաղմոս ասացէք մեր Աստծոյ համար, սաղմոս ասացէք, սաղմոս ասացէք մեր Թագաւորի համար, սաղմոս ասացէք: Աստուած ամբողջ երկրի Թագաւորն է, սաղմոս ասացէք Նրան իմաստութեամբ. Աստուած թագաւորում է բոլոր հեթանոսների վրայ, Աստուած բազմում է սրբութեան Իր գահի վրայ: Ժողովուրդների գլխաւորները հաւաքւում են, ահա՛ Աբրահամի Աստծոյ ժողովուրդը. Աստծուն է պատկանում երկրի իշխանութիւնը, Նա Բարձրեալն է բոլորի վրայ:



Յայտնութիւն 5, 13

Հայր Աստծոյ եւ Յիսուս Քրիստոսի մասին գրուած է. «Նրան, որ նստում է գահի վրայ, եւ Գառանը գովք, պատիւ, փառք եւ իշխանութիւն»:



Ղեւտացւոց 19, 11-13

Տէրը խօսեց Մովսէսի հետ ու ասաց. «Մի՛ գողացէք, մի՛ ստէք, ոչ մէկն իր ընկերոջը թող չզրպարտի։ Իմ անունով սուտ երդում մի՛ տուէք եւ ձեր Տէր Աստծոյ անունը մի՛ պղծէք։ Ես եմ ձեր Տէր Աստուածը։ Քո ընկերոջը մի՛ զրկիր իր իրաւունքից եւ նրա ունեցածը մի՛ յափշտակիր։ Վարձկանի վարձը մինչեւ յաջորդ առաւօտ թող քոյ մօտ չմնայ»։