Օրուայ խօսք



Առակաց 1, 20-22

Իմաստութիւնը գովաբանւում է ճանապարհների վրայ, բարձր ձայնով հռչակւում հրապարակներում, քարոզւում պարիսպների գլխից, ազդարարւում հզօրների դռների առաջ եւ համարձակ խօսւում քաղաքների դարպասների մօտ։ Այնքան ժամանակ, քանի դեռ անմեղները հետամուտ կը լինեն արդարութեան, չեն ամաչելու։ Բայց ամբարիշտները, որ թշնամութիւն են ցանկանում եւ ամբարշտանալով ատում են իմաստութիւնը, պիտի դատապարտուեն յանդիմանութեան։



Հմմտ. Գործք Առաքելոց 7, 59-60

Ստեփանոս Նախավկան աղօթում էր. «Տէր Յիսուս, ընդունիր իմ հոգին եւ այս գործը նրանց համար մեղք մի՛ համարիր»:



Հմմտ. 1 Պետրոս 4, 19

Ով տառապում է Աստծոյ կամքի համաձայն, թող իր կեանքը վստահի հաւատարիմ Արարչին:



Սաղմոս 30, 2-13

Մեծարում եմ Քեզ, Տէր, կրկին ոտքի կանգնեցրիր ինձ, չթոյլատրեցիր, որ ցնծան թշնամիներս. երբ դէպի Քեզ աղաղակեցի, Տէր, Դու բժշկեցիր ինձ, Աստուած իմ եւ Տէր. դժոխքից դուրս հանեցիր իմ կեանքը, ինձ կրկին կեանք շնորհեցիր, գերեզման իջածների մէջ: Օրհնութիւններ երգեցէք Տիրոջը, Նրա հաւատացեալներ, երախտագիտութիւն մատուցէք՝ յիշելով Իր սուրբ Անունը. Նրա բարկութիւնը մի պահ է տեւում, Նրա սէրը տեւում է ամբողջ կեանքով մէկ. եթէ երեկոյեան հիւր է եկել վիշտը, առաւօտեան պոռթկում է ուրախութիւնը: Ասում էի բարօրութեանս օրերում. «Ոչինչ ինձ չի սասանի», որովհետեւ բարեացակամութեանդ համաձայն, Տէր, լեռան նման հաստատուն էիր դարձրել ինձ. բայց երբ թաքցրիր ինձնից երեսդ, սարսափը տիրեց ինձ: Դէպի Քեզ աղաղակեցի, Տէր, իմ Տիրոջից խնդրեցի ողորմութիւն. «Քո համար ի՞նչ օգուտ ունի իմ մահը, եթէ ես իջնեմ փոսի մէջ. մի՞թէ փոշին կարող է շնորհակալ լինել Քեզ, մի՞թէ կարող է պատմել հաւատարմութիւնդ. ունկն դիր, Տէր, ողորմիր ինձ, Տէր, օգնութեան հասիր ինձ»: Դու իմ ողբը պարի փոխեցիր, սուգի զգեստս՝ տօնական հանդերձանքի. այս իսկ պատճառով, ներաշխարհս լուռ չի մնում եւ երգում է Քեզ, Տէր Աստուած իմ, յաւիտեան շնորհակալ եմ լինելու Քեզնից:



Հմմտ. Յովհաննէս 20, 20

Յարութիւնից յետոյ «Յիսուսը նրանց ցոյց տուեց իր ձեռքերն ու կողը, եւ աշակերտներն ուրախացան՝ տեսնելով Տիրոջը»:



2 Օրինաց 27, 15-25

Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կոփածոյ ու ձուլածոյ կուռք կը պատրաստի։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կ՚անարգի իր հօրը կամ իր մօրը։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կ՚ոտնահարի եկուորի, որբի ու այրու իրաւունքները։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կը խախտի իր հարեւանի սահմանները։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կը մոլորեցնի կոյրին ճանապարհի վրայ։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կը պառկի իր հօր կնոջ հետ։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կը կենակցի անասունի հետ։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կը պառկի իր հայրական կամ մայրական կողմից իր քրոջ հետ։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որն իր մերձաւորին կը սպանի նենգութեամբ։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը կաշառք կը վերցնի անմեղ մարդ սպանելու համար։ [...] Անիծեալ լինի այն մարդը, որը չի պահում այս օրէնքները եւ դրանք չի կատարում։



Հմմտ. Յովհաննէս 16, 20

Յիսուսն ասում է. «Դուք արտասուելու էք, մինչ աշխարհն ուրախանալու է. բայց ձեր վիշտը փոխուելու է ցնծութեան»:



Յովհաննէս 11, 25

Յիսուսն ասում է. «Նա՝ ով հաւատում է ինձ, նոյնիսկ եթէ մահանայ՝ կ\'ապրի»:



Ղեւտացւոց 19, 1-3

Տէրը խօսեց Մովսէսի հետ ու ասաց. «Խօսի՛ր Իսրայէլի որդիների հետ եւ նրանց ասա՛. \'\'Սո՛ւրբ եղէք, քանզի ես՝ ձեր Տէր Աստուածը, սուրբ եմ։ Թող իւրաքանչիւրդ ակնածի իր հօրից ու իր մօրից\'\'»։



Հմմտ. 1 Պետրոս 5, 10

Աստուած Ինքը, կարճատեւ տառապանքից յետոյ կը հաստատի ձեզ, կը զօրացնի եւ անսասան կը դարձնի ձեզ:



Հմմտ. Յայտնութիւն 1, 18

Յիսուսն ասում է. «Ես մեռած էի, բայց այժմ ապրում եմ յաւէտ, եւ ունեմ մահուան եւ դժոխքի բանալիները»:



Սաղմոս 29, 1-11

Մատուցէք Տիրոջը, Աստծոյ որդիներ, մատուցէք Տիրոջը փառք եւ զօրութիւն. մատուցէք Տիրոջն Իր Անուան փառքը, երկրպագեցէք Տիրոջն Իր Սրբութեան վայրում: Տիրոջ ձայնը ջրերի վրայ է, փառքի Աստուածը որոտաց, Տէրը, հեղեղային ջրերի վրայ: Տիրոջ ձայնը հզօր է, Տիրոջ ձայնը փառաւոր է, Տիրոջ ձայնը փշրում է մայրիները: Տէրը փշրում է Լիբանանի մայրիները, Հորթի նման ցատկոտել է տալիս Լիբանանին, երիտասարդ գոմէշի նման՝ Սիրիոնին: Տիրոջ ձայնը առաքում է կրակի լեզուներ, Տիրոջ ձայնը դղրդացնում է անապատը, Տէրը ցնցում է անապատը Քադէսի: Տիրոջ ձայնը սասանում է կաղնիները, մերկացնում է մինչեւ իսկ ծաւալուն անտառները. Նրա օթեւանում ամէն բան աղաղակում է. «Փա՜ռք»: Տէրն իշխում է փոթորիկին, Տէրը բազմում է Թագաւոր ընդմիշտ. Տէրը զօրութիւն է տալիս Իր ժողովրդին, Տէրն օրհնում է Իր ժողովրդին խաղաղութեամբ:



Մատթէոս 6, 25-34

Ձեր կեանքի համար հոգ մի՛ արէք, թէ ի՛նչ էք ուտելու կամ ի՛նչ էք խմելու, եւ ո՛չ էլ ձեր մարմնի համար, թէ ի՛նչ էք հագնելու։ Չէ՞ որ կեանքն աւելին է, քան կերակուրը, եւ մարմինը՝ քան զգեստը։ Նայեցէք երկնքի թռչուններին. ո՛չ վարում են, ո՛չ հնձում եւ ո՛չ էլ շտեմարանների մէջ հաւաքում. եւ ձեր երկնաւոր Հայրը կերակրում է նրանց։ Չէ՞ որ դուք աւելին էք, քան նրանք։ Եւ արդ, ձեզնից ո՞վ կարող է հոգս անելով մէկ կանգուն աւելացնել իր հասակի վրայ։ Եւ հագուստի համար ինչո՞ւ էք հոգ անում։ Նայեցէք վայրի շուշանին, ինչպէ՜ս է աճում. ո՛չ ջանք է թափում եւ ո՛չ հիւսում։ Ասում եմ ձեզ, որ Սողոմոնն իսկ, իր ամբողջ փաջքի մէջ, չհագնուեց նրանցից մէկի նման։ Իսկ եթէ դաշտի խոտին, որն այսօր կայ, իսկ վաղը հնոց կը նետուի, այդպէ՛ս է հագցնում Աստուած, որքա՜ն եւս առաւել՝ ձե՛զ, թերահաւատներ։ Այսուհետեւ հոգ մի՛ արէք ու մի՛ ասէք, ի՛նչ ենք ուտելու կամ ի՛նչ ենք խմելու կամ ի՛նչ ենք հագնելու, քանի որ հեթանոսներն են այդ բաները որոնում։ Քանի որ ձեր երկնաւոր Հայրը գիտէ, թէ այդ բոլորը ձեզ պէտք է։ Նախ խնդրեցէք Աստծոյ Արքայութիւնը եւ Նրա արդարութիւնը, եւ այդ բոլորը Աստուած ձեզ կը տայ աւելիով։ Այսուհետեւ հոգ մի՛ արէք վաղուայ մասին, որովհետեւ վաղուայ օրը իր մասին կը հոգայ. օրուայ հոգսը բաւ է օրուայ համար։



Սաղմոս 19, 2-7

Երկինքը պատմում է Աստծոյ փառքը, հաստատութիւնը հռչակում է Նրա ձեռքերի գործը. օրը օրուան փոխանցում է նրա պատգամը, գիշերը գիշերուան աւանդում է նրա գիտութիւնը: Առանց՝ որ խօսեն, առանց՝ որ արտասանեն, առանց՝ որ հնչի նրանց ձայնը, նրանց պատգամը տարածւում է երկրով մէկ, նրանց խօսքը՝ մինչեւ աշխարհի ծայրերը: Այնտեղ վրան դրեց արեւի համար, որը դուրս է գալիս՝ ինչպէս փեսան առագաստից, պայծառատեսք քաջ մարտիկ, որն անցնում է իր ճանապարհը երկնքի մի ծայրից ծագելով, հասնելու համար միւս ծայրին, մինչ ոչ ոք չի կարող խուսափել իր ջերմութիւնից:



Հմմտ. Յովհաննէս 12, 50

Ես գիտեմ, որ Հօր պատուիրանը յաւիտենական կեանք է: