Օրուայ խօսք



Հմմտ. Հռոմէացիս 8, 37

Բոլոր փորձութիւններում առաւել քան յաղթական ենք, շնորհիւ Նրա՝ ով սիրեց մեզ:



Սաղմոս 43, 1-5

Դատիր ինձ, ո՜վ Աստուած, պաշտպանիր դատս ընդդէմ անհաւատ ժողովրդի. խաբեբայ մարդուց ազատիր ինձ, նրանից՝ ով դաւաճանում է: Դու ես, ո՜վ Աստուած, իմ ապաւէնը, ինչո՞ւ ես մերժում ինձ. ինչո՞ւ եմ տրտում քայլում թշնամուց չարչարուած: Առաքիր Քո լոյսն ու ճշմարտութիւնը, նրանք թող առաջնորդեն ինձ. կ\'առաջնորդեն ինձ դէպի Սրբութեանդ լեռը, դէպի Քո օթեւանները: Եւ կը գամ Աստծոյ խորանի առաջ, իմ ուրախութեան Աստծոյ դիմաց. Քո համար կ\'երգեմ իմ տաւիղով, ո՜վ Աստուած, Աստուած իմ: Ինչո՞ւ ես տխուր, հոգի իմ, ինչո՞ւ ես խռովուած. յուսա՛ Աստծուն, դեռ կը կարողանամ օրհնել Նրան. Աստծոյ դէմքը փրկութիւն է:



Հմմտ. Յովհաննէս 12, 46

Յիսուսն ասում է. «Որպէս լոյս եմ եկել աշխարհ, որպէսզի ով հաւատայ ինձ՝ խաւարի մէջ չմնայ»:



Հմմտ. Գործք Առաքելոց 14, 22

Բազում նեղութիւնների միջով է հարկաւոր անցնել՝ Աստծոյ արքայութիւն մտնելու համար:



Սաղմոս 42, 2-12

Ինչպէս եղջերուն փափաքում է ջրի վտակներին, այնպէս էլ հոգիս փափաքում է Քեզ, ո՜վ Աստուած: Հոգիս ծարաւի է Աստծուն, կենդանի Աստծուն, ե՞րբ եմ գալու՝ տեսնելու Աստծոյ Դէմքը: Օր ու գիշեր ուրիշ հաց չունեմ, արցունքներից բացի, մինչ ամբողջ օրն ինձ ասում են, թէ. «Ո՞ւր է քո Աստուածը»: Մտաբերում եմ անցեալ ժամանակները, յուզուելու աստիճան. երբ դռներից ներս էի մտնում մինչեւ Աստծոյ տունը, տօնակատար ամբոխի ուրախ երգերով եւ շնորհակալութեան տաղերով շրջապատուած: Ինչո՞ւ ես տխուր, հոգի իմ, ինչո՞ւ ես խռովուած. յուսա՛ Աստծուն, դեռ կը կարողանամ օրհնել Նրան. Աստծոյ Դէմքը փրկութիւն է: Հոգիս ինձնում խռովուած է եւ յիշում եմ Քեզ, Յորդանանի երկրից ու Հերմոնից, իմ խոնարհ փոքրիկ բլրակից: Անդունդը կանչում է անդունդին, ջրվէժների շառաչով. բոլոր յորձանքներդ ու ալիքներդ խուժում, ողողում են անձս: Տէրը պարգեւում է ինձ Իր շնորհը օրուայ ընթացքում. գիշերը աղօթքս երգում է Նրան, իմ կեանքի Աստուածն է: Ասում եմ Աստծուն. «Վէմ իմ, ինչո՞ւ ես ինձ մոռանում, ինչո՞ւ եմ թշնամուց չարչարուած ես տրտում քայլում»: Մահացու վիրաւոր եմ մինչեւ ոսկորներս, հակառակորդներս նախատում են ինձ, մինչ ամբողջ օրն ինձ ասում են, թէ. «Ո՞ւր է քո Աստուածը»: Ինչո՞ւ ես տխուր, հոգի իմ, ինչո՞ւ ես խռովուած. յուսա՛ Աստծուն, դեռ կը կարողանամ օրհնել Նրան. Աստծոյ դէմքը փրկութիւն է:



Հմմտ. 2 Կորնթացիս 5, 7

Մենք ընթանում ենք հաւատքի մէջ, եւ ո՛չ տակաւին՝ տեսութեան:



Հմմտ. Յայտնութիւն 22, 17

Յիսուսն ասում է. «Ով ծարաւի է, թող գայ, ձրիօրէն վերցնի կեանքի ջուրը»:



Ղեւտացւոց 19, 9-10

Տէրը խօսեց Մովսէսի հետ ու ասաց. «Դուք՝ ձեր դաշտերի հնձուորներդ, հունձ անելիս ձեր դաշտերը մինչեւ վերջ մի՛ հնձէք եւ հնձի ժամանակ ընկած հասկերը մի՛ հաւաքէք։ Ձեր այգում ճռաքաղ մի՛ արէք, եւ ոչ էլ այգեկութից յետոյ ձեր այգում մնացած խաղողի ողկոյզները հաւաքէք։ Դրանք թող մնան տնանկին ու պանդխտին։ Ես եմ ձեր Տէր Աստուածը»։



Հմմտ. Յովհաննէս 7, 37-38

Յիսուսն ասում է. «Ով ծարաւի է, թող գայ իմ մօտ եւ խմի. կենդանի ջրերի գետեր կը բխեն նրանում»:



2 Կորնթացիս 5, 6

Քանի դեռ ապրում ենք այս մարմնում, աքսորի մէջ ենք, Տիրոջից հեռու:



Սաղմոս 41, 2-13

Երանելի է մարդը, որն հոգատարութիւն ունի տկարի նկատմամբ, չար օրերում Տէրն ազատում է նրան. Տէրը պաշտպանում է նրան, երանութեամբ ապրեցնում երկրի վրայ, նրան չի մատնում իր թշնամիների ցանկութեանը. Տէրն օգնում է նրան իր տառապանքի անկողնում, հիւանդութիւնները հեռացնում է անկողնուց, որի մէջ սպառւում էր: Ես ասում եմ. «Ողորմիր ինձ, Տէր, բժշկիր ինձ, որովհետեւ մեղանչեցի Քո դէմ». թշնամիներս չարիք են խօսում իմ դէմ. «Ե՞րբ է մեռնելու եւ ե՞րբ է անհետանալու իր անունը»: Ով գալիս է ինձ այցելելու, կեղծ խօսքեր է արտասանում, չարութիւն է հաւաքում իր սրտում, իսկ երբ դուրս է գալիս, չարախօսում է հրապարակներում: Իմ դէմ դաշնակցած, թշնամիներս բամբասում են, իմ դէմ թուարկում են փորձանքներս. «Ծանր, սատանայական հիւանդութիւն է ընկել վրան, անշուշտ չի կարող կրկին ոտքի կանգնել անկողնուց, ուր պառկած է»: Իմ մտերիմը նոյնպէս, ում վստահում էի, նա եւս, որ իմ հետ ուտում էր միեւնոյն հացը, այժմ իմ դէմ բարձրացնում է իր կրունկը: Բայց Դու, Տէր, ողորմիր ինձ, ոտքի կանգնեցրու ինձ, որպէսզի կարողանամ հատուցել նրանց. սրանից կ\'իմանամ, որ սիրում ես ինձ, եթէ թշնամիս իմ վրայ յաղթանակ չերգի. Դու կը հաստատես իմ անմեղութիւնը, ընդմիշտ կը կանգնեցնես ինձ Քո Դէմքի առաջ:



Մատթէոս 7, 13-14

Մտէք նեղ դռնով. որքա՜ն լայն է դուռը եւ ընդարձակ՝ ճանապարհը, որ տանում է դէպի կորուստ, եւ բազմաթիւ են նրանք, որ մտնում են դրանով։ Եւ որքա՜ն անձուկ է դուռը եւ նեղ՝ ճանապարհը, որ տանում է դէպի կեանք, եւ սակաւաթիւ են նրանք, որ գտնում են այն։



2 Օրինաց 24, 10-15

Եթէ քո մերձաւորը որեւէ բան է պարտք քեզ, ապա գրաւ վերցնելու համար նրա տունը չմտնես. կանգնի՛ր դրսում, եւ պարտք ունեցող մարդը ինքը թող գրաւը հանի դուրս։ Եթէ աղքատ է այդ մարդը, ապա երբ դու գիշերը պառկում ես, նրա գրաւ տուած զգեստը թող քեզ մօտ չլինի, այլ արեւը մայր մտնելու ժամանակ նրա գրաւը կը վերադարձնես. նա թող պառկի իր զգեստով, օրհնի քեզ, եւ դա քո Տէր Աստծու առջեւ կատարուած բարութիւն թող համարուի։ Մի՛ զլացիր վարձ տալ քո աղքատ ու կարիքաւոր եղբայրներին կամ քո քաղաքներում գտնուող եկուորներին. նոյն օրը տո՛ւր նրա վարձը, քանի դեռ արեւը մայր չի մտել, որովհետեւ նա տնանկ է, եւ դա է նրա յոյսը։ Նա քո մասին թող չբողոքի Տիրոջը, եւ քեզ վրայ դա որպէս մեղք թող չբարդուի։



Հմմտ. Յովհաննէս 11, 3-4

Յիսուսին ասացին. «Տէր, նա՝ ում սիրում ես, հիւանդ է»: Յիսուսն ասաց. «Այդ հիւանդութիւնը Աստծոյ փառքի համար է»:



2 Կորնթացիս 1, 9

Մեր վրայ ստացել ենք մահուան դատավճիռը, որպէսզի սովորենք չվստահել ինքներս մեզ: