Օրուայ խօսք



Սաղմոս 40, 13-18

Բազմաթիւ չարիքներ են թափւում վրաս, ճզմում են ինձ իմ մեղքերը. դրանք չեմ հաշւում, աւելի են՝ քան մազերս, սիրտս նուաղում է ինձնում: Կամեցի՛ր, Տէր, ազատել ինձ, շտապիր ինձ օգնութեան. թող միասին ամաչեն ու սարսափեն բոլոր նրանք՝ ովքեր կեանքիս դէմ դաւեր են նիւթում: Թող յետ նահանջեն ամօթով ծածկուած, ովքեր չարիք են ինձ կամենում. իրենց ամօթի ներքոյ ճզմուեն, ովքեր ինձ ասում են. «Սա է քեզ հասնում»: Թող Քեզնում ուրախանան ու ցնծան, ովքեր փնտռում են Քեզ. միշտ ասեն. «Մեծ է Տէրը», ովքեր սիրում են պարգեւածդ փրկութիւնը: Ես աղքատ եմ, արհամարհուած մէկը, բայց Տէրը մտածում է իմ մասին. Դու ես իմ օգնութիւնն ու իմ ազատարարը, Աստուած իմ, մի՛ ուշացիր:



Սաղմոս 40, 2-12

Ես յուսացի, յուսացի Տիրոջը եւ Նա խոնարհուեց իմ վրայ, լսեց իմ աղաղակը: Դուրս հանեց ինձ մահուան փոսից, ցեխոտ ճահճուտից. ոտքերս ժայռի վրայ բարձրացրեց, հաստատուն դարձրեց իմ քայլերը: Բերանումս մի նոր երգ դրեց, գովասանք՝ մեր Աստծուն. շատերն են տեսնելու եւ երկիւղ զգալու եւ վստահելու են Տիրոջը: Երանելի է այն մարդը, որ Տիրոջ մէջ է հաստատել իր յոյսը. նա՝ ով հպարտների կողմը չէ, ով չի դիմում կեղծիքին հետեւողներին: Քանի՜ հրաշագործութիւններ կատարեցիր մեր համար, Տէր Աստուած իմ. քանի՜ ծրագրեր՝ ի նպաստ մեր, ոչ ոք է Քեզ նման. ուզում եմ աւետարանել դրանք եւ հռչակել, չափազանց շատ են՝ պատմելու համար: Ո՛չ զոհ կամեցար, ո՛չ ընծայ, իմ ականջները բացեցիր. ո՛չ ողջակէզ պահանջեցիր, ո՛չ էլ քաւութեան զոհ, յայնժամ ես ասացի. «Ահա գալիս եմ»: Գրքում իմ մասին գրուած է այն՝ ինչ կամենում ես, որ անեմ. Աստուած իմ, սա՛ է այն՝ ինչ սիրում եմ, Քո օրէնքը իմ սրտի խորքում է: Ես աւետարանում եմ Քո արդարութիւնը մեծ հաւաքոյթում. տեսնում ես, շրթունքներս փակ չեմ պահում, Տէր, Դու գիտես դա: Ծածուկ չեմ պահում Քո արդարութիւնը սրտիս խորքում. այո՛, ես հռչակում եմ Քո հաւատարմութիւնը եւ Քո պարգեւած փրկութիւնը. չեմ թաքցնում Քո սէրն ու Քո ճշմարտութիւնը մեծ հաւաքոյթի առաջ: Ինձնից մի՛ հեռացրու ողորմութիւններդ, Տէր, Քո սէրը եւ Քո ճշմարտութիւնը թող միշտ պահպանեն ինձ:



Մատթէոս 7, 12

Այն ամէնը, ինչ կը կամենաք, որ մարդիկ ձեզ անեն, այդպէս եւ դուք արէք նրանց, որովհետեւ այդ իսկ են Օրէնքն ու մարգարէները։



Հմմտ. Հռոմէացիս 12, 1

Որպէս զոհ մատուցէք ձեր մարմինները [= անկարգ կրքերը]. սա՛ է ձեր հոգեւոր պաշտամունքը:



Ղեւտացւոց 6, 1-7

Տէրը խօսեց Մովսէսի հետ ու ասաց. «Ով մեղք գործի, ով արհամարհելով խախտի Տիրոջ պատուիրանները, ով իր մերձաւորին խաբի նրա տուած աւանդի, իրեն ի պահ տրուած կամ իր յափշտակած որեւէ իրի համար, կամ որեւէ վնաս հասցնի իր մերձաւորին եւ կամ կորած մի բան գտնի, բայց ուրանայ, որ գտել է, եւ դրա համար սուտ երդում տայ, այսինքն՝ անի այն ամէնը, որոնցով նա մեղք է գործած լինում, բայց գիտակցի, որ մեղանչել, յանցանք է գործել, նա պէտք է հատուցի իր կատարած յափշտակութեան համար, իր հասցրած վնասի համար, իրեն ի պահ տրուած աւանդը կորցնելու համար, կորած բանը գտնելը ուրանալու եւ սուտ երդում տալու համար։ Իր հասցրած ամէն մի վնաս նա պէտք է հատուցի ամբողջութեամբ, դրան աւելացրած նաեւ վնասուած իրի արժէքի մէկ հինգերորդը։ Նա տիրոջը թող հատուցի հէնց իր մեղքը գիտակցած օրը։ Իր գործած մեղքի համար նա Տիրոջը զոհ պէտք է մատուցի մէկ արծաթ արժողութեամբ ոչ արատաւոր մի խոյ, քանի որ մեղք գործեց։ Քահանան Տիրոջ առաջ քաւութիւն եւ թողութիւն թող տայ նրան այն մեղքերի համար, որ նա գործել է»։



Յովհաննէս 6, 38

Յիսուսն ասում է. «Երկնքից իջել եմ կատարելու ո՛չ թէ իմ կամքը, այլ կամքը Նրա՝ ով առաքել է ինձ»:



Հմմտ. Եբրայեցիս 10, 5.7

Աշխարհ մտնելով, Քրիստոսն ասում է. «Ո՛չ զոհ կամեցար, ո՛չ ընծաներ. ահա՛ ես գալիս եմ, ո՜վ Աստուած, կատարելու Քո կամքը»:



Սաղմոս 39, 2-14

Ասացի. «Կը հսկեմ ճանապարհներիս վրայ, որպէսզի լեզուովս չմեղանչեմ. պահապան կը դնեմ բերանիս վրայ, մինչ չարագործը կանգնած է իմ առջեւ»: Ահա, համր մնացի, լռութեան մէջ, լռում էի, բայց ոչնչի չէր ծառայում, աւելի էր սաստկանում տառապանքս. կրծքիս ներսում սիրտս այրւում էր, կրկին մտածելիս՝ այրւում էր է՛լ աւելի, մինչեւ որ լեզուիս թոյլատրեցի խօսել. «Յայտնիր ինձ, Տէր, իմ վախճանը եւ թէ ի՛նչ է թիւն իմ օրերի, որպէսզի հասկանամ՝ թէ որքա՜ն դիւրաբեկ եմ: Մի ափի չափով օրեր տուեցիր ինձ, տեւողութիւնս ոչինչ է Քո առաջ. մարդու տեւողութիւնը մի շունչ է, գնում ու գալիս է ստուերի նման. խռովւում է ոչնչի համար, քամու նման, գանձում է, բայց չգիտէ՝ թէ ով է հաւաքելու»: Ուրեմն, Տէր, ինչի՞ եմ սպասում, իմ յոյսը միմիայն Քեզնում է. ազատիր ինձ իմ բոլոր մեղքերից, յիմարի նախատինքների տակ մի՛ թող ինձ: Վերադառնում եմ լռութեան մէջ եւ չեմ բացում բերանս, որովհետեւ Դու Ինքդ ես գործում. հեռացրու ինձնից Քո հարուածները, կքւում եմ փշրող ձեռքիդ ներքոյ: Դու կրկին ոտքի ես կանգնեցնում մարդուն, ուղղելով նրա մեղքը, սարդոստայնի նման մաքրում ես նրա կրքերը. մարդն ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ՝ մի շունչ: Լսիր իմ աղօթքը, Տէր, ականջ դիր իմ աղաղակին, խուլ մի՛ եղիր լացիս ձայնին: Քո առաջ օտարական եմ ես, թափառական՝ ինչպէս իմ բոլոր հայրերը. հեռացրու հայեացքդ, որպէսզի շունչ քաշեմ, նախքան կը գնամ այստեղից եւ չեմ լինի այլեւս:



Մատթէոս 7, 6

Մի՛ տուէք սրբութիւնը շներին, եւ ձեր մարգարիտները խոզերի առաջ մի՛ գցէք, որպէսզի դրանք ոտքի կոխան չանեն եւ դառնալով ձեզ չպատառոտեն։



2 Օրինաց 24, 16-22

Հայրերը չպէտք է մեռնեն որդիների փոխարէն, ոչ էլ որդիները պէտք է մեռնեն հայրերի փոխարէն։ Ամէն մարդ պէտք է մեռնի իր գործած մեղքերի համար։ Եկուորի, որբի ու այրու իրաւունքը մի՛ ոտնահարիր, այրու զգեստները գրաւ մի՛ վերցրու, որովհետեւ ստրուկ էիր Եգիպտացիների երկրում, եւ քո Տէր Աստուածը քեզ փրկեց այնտեղից։ Դրա համար էլ պատուիրում եմ քեզ կատարել այս բաները։ Երբ քո արտը հնձելուց յետոյ խուրձ մոռանաս քո արտում, մի՛ վերադարձիր այն վերցնելու համար. դա թող պատկանի աղքատին, եկուորին, այրուն ու որբին, որպէսզի քո Տէր Աստուածը քեզ օրհնի բոլոր այն գործերում, որոնց ձեռնարկում ես։ Երբ քաղես քո այգին, քաղից յետոյ ճռաքաղ չանես. դա թող պատկանի եկուորին, որբին ու այրուն։ Յիշի՛ր, որ ստրուկ էիր Եգիպտացիների երկրում, որի համար էլ պատուիրում եմ քեզ կատարել այս բաները։ Եթէ ձիթապտուղ ես քաղում, քաղից յետոյ մի՛ վերադարձիր պտղաքաղ անելու համար. դա թող պատկանի եկուորին, որբին ու այրուն։ Յիշի՛ր, որ ստրուկ էիր Եգիպտացիների երկրում, որի համար էլ պատուիրում եմ քեզ կատարել այս բաները։



Հմմտ. Ղուկաս 12, 20; Յակոբոս 4, 14

Այս գիշեր իսկ կեանքդ պահանջուելու է քեզնից. ինչպիսի՞ն է արդեօք քո կեանքը:



Հմմտ. Եբրայեցիս 11, 13

Հաւատքի մէջ մահացան մեր հայրերը, դաւանելով, որ այս երկրի վրայ օտարական էին ու պանդուխտ:



Սաղմոս 38, 2-23

Տէր, զայրոյթով մի՛ յանդիմանիր ինձ, մի՛ ուղղիր ինձ բարկութեամբդ. նետերդ հարուածեցին ինձ եւ ձեռքդ ծանրանում է իմ վրայ. բարկութեանդ պատճառով՝ մարմնումս առողջ անդամ չի մնացել, մեղքիս պատճառով՝ ոսկորներիցս ոչ մէկն անեղծ չէ: Յանցանքներս գլխիս են թափւում, ուժերիցս գերազանց ծանրութիւն են. բորբոքուած ու թարախակալուած են վէրքերս, ահա թէ ինչպէս եմ վճարում յիմարութիւնս: Ծայր աստիճան ճնշուած ու կքուած, մթագնած թափառում եմ ամբողջ օրը. մինչեւ ոսկրածուծս այրում է ջերմս, մարմնումս առողջ անդամ այլեւս չի մնացել: Ծայր աստիճան նուաղած ու տկարացած, սրտիս դողի պատճառով հառաչում եմ. իւրաքանչիւր իմ փափաք Քո առջեւ է, իմ հեծեծանքը Քեզ անյայտ չէ: Սիրտս բաբախում է եւ ուժերս լքում են ինձ, նուազում է աչքերիս լոյսը. մտերիմներս ու ընկերներս հեռու են մնում, մերձաւորներս՝ վէրքերիցս հեռու: Որոգայթներ են լարում եւ փորձում են վնաս հասցնել կեանքիս նրանք՝ ովքեր կամենում են իմ կործանումը. չարութեամբ լի խօսքեր են արտասանում եւ ամբողջ օրը խաբէութիւն մտածում: Բայց ես, ինչպէս մի խուլ, չեմ լսում, ինչպէս մի համր, չեմ բացում բերանս. այո՛, ինչպէս մի մարդ՝ որ չի լսում եւ նրա բերանը պատասխանելու անկարող է: Քեզ եմ ես յուսացել, Տէր, կը պատասխանես ինձ, Տէր Աստուած իմ. ասում եմ. «Թող չուրախանան իմ դէմ, թող չբարձրանան, եթէ ոտքս սասանուի»: Բայց այժմ ես ընկնելու վրայ եմ եւ իմ ցաւը ինձ միշտ ներկայ է. ահա, ես խոստովանում եմ իմ յանցանքը, սարսափում եմ մեղքիս պատճառով: Թշնամիներս հզօր են ու կորովի, բազմաթիւ են, որ հակառակւում են ինձ խաբէութիւններով. բարիքի փոխարէն՝ չարիք են հատուցում ինձ, մեղադրում են ինձ, եթէ փնտռում եմ բարին: Տէր, մի՛ լքիր ինձ, հեռու մի՛ մնա ինձնից, Աստուած իմ. շուտով օգնութեան հասիր ինձ, Դու, Տէր, փրկութիւն իմ:



Առակաց 2, 20-21

Եթէ նրանք բարի ճանապարհներով գնացած լինէին, դիւրին կը գտնէին արդարութեան շաւիղները։ Քաղցրաբարոյ մարդիկ պիտի լինեն երկրի բնակիչները, եւ արդարները պիտի ապրեն այնտեղ։ Իսկ ամբարիշտների ճանապարհները պիտի ջնջուեն երկրից, եւ անօրէնները պիտի վտարուեն դրանից։



Հմմտ. 1 Կորնթացիս 11, 32

Երբ Տիրոջ կողմից դատւում ենք, զգուշացւում ենք, որպէսզի չդատապարտուենք: