Գլուխ Ա. - Հոդված 2. / դ) Փրկության խորհուրդները
- 01
-
02
-
-
03
-
-
04
-
-
05
-
1127. Հավատքի մեջ արժանապատիվ կերպով ծիսակատարվելով, խորհուրդները հաղորդում են շնորհը, որն իմաստավորում են[1]: Արդյունավետ են, որովհետև Քրիստոսն Ինքն է գործում դրանց մեջ. Նա է, որ մկրտում է, Նա է, որ գործում է Իր խորհուրդների մեջ՝ հաղորդելու համար յուրաքանչյուր խորհրդի կողմից իմաստավորված շնորհը: Հայրը միշտ լսում և ընդունում է Իր Որդու Եկեղեցու աղոթքը, որը, յուրաքանչյուր խորհրդի Վերակոչման մեջ, արտահայտում է իր հավատքը՝ Սուրբ Հոգու զորության հանդեպ: Ինչպես որ կրակն իրեն է փոխակերպում այն ամենը, ինչին որ հպվում է, այնպես էլ Սուրբ Հոգին աստվածային կյանքին է փոխակերպում այն ամենը, ինչը որ ենթարկված է Իր զորությանը:
1128. Սա՛ է Եկեղեցու կողմից կատարվող հաստատման իմաստը[2]. խորհուրդները գործում են «ex opere operato» - «ի գործոյ անտի գործելոյ» (բառացի՝ «արարքը կատարելու փաստի իսկ հետևանքում»), այսինքն՝ Քրիստոսի փրկարար ներգործության զորությամբ, որը կատարվել է մեկ անգամ բոլորի համար: Սրանից հետևում է, որ «խորհուրդը չի կատարվում այն մատակարարող կամ ընդունող մարդու արդարությամբ, այլ՝ Աստծո զորությամբ»[3]: Երբ խորհուրդներից մեկը ծիսակատարվում է Եկեղեցու դիտավորության համաձայն, Քրիստոսի և Իր Հոգու զորությունը գործում է խորհրդի մեջ և խորհրդի միջոցով, մատակարարողի անձնական սրբությունից անկախ: Այդուամենայնիվ, սակայն, խորհուրդների պտուղները կախում ունեն նաև տրամադրվածությունից նրա, ով դրանք ընդունում է:
1129. Եկեղեցին հաստատում է, որ Նոր Ուխտի խորհուրդները անհրաժեշտ են հավատացյալների փրկության համար[4]: «Խորհուրդների միջոցով ստացված շնորհը» Սուրբ Հոգու շնորհն է՝ Քրիստոսի կողմից պարգևված, բնորոշ՝ խորհուրդներից յուրաքանչյուրին: Սուրբ Հոգին բժշկում և փոխակերպում է նրանց, ովքեր ընդունում են դրանք, նրանց կերպարանակից դարձնելով Աստծո Որդուն: Խորհուրդներով սնված կյանքի պտուղն այն է, որ որդեգրության Հոգին աստվածացնում է[5] հավատացյալներին, նրանց կենսական զոդերով միացնելով միակ Որդուն՝ Փրկչին:
