« ՀԱՎԱՏՔԸ ԹՈՂ ՈՐ ՎՍՏԱՀԵՑՆԻ ՔԵԶ. ՍՏԱՑԻ՛Ր ԵՐԿՆԱՅԻՆ ՀԱՑՆ ՈՒ ՓՐԿՈՒԹՅԱՆ ԳԱՎԱԹԸ »

Սբ. Կյուրեղ Երուսաղեմացի (313-350). « Խորհրդագիտական Չորրորդ ուսուցում », 1, 4-6.9.

[...] Քրիստոսն ասում էր. « Եթե չեք ուտում Մարդու Որդու մարմինը և չեք խմում Նրա արյունը, կյանքը չունեք ձեր մեջ» (Հվհ 6, 53)։ Բայց հոգևորապես չլսեցին այդ խոսքերը և հեռացան գայթակղված, մտածելով, թե Տերն իրենց հրավիրում էր մի պարզունակ ճաշի։

Հին Կտակարանում արդեն կային առաջավորության հացերը⁽¹⁾։ Բայց այժմ այլևս տեղին չէ, որ ընծայվեն Հին Ուխտի հացերը։ Նոր Ուխտի մեջ կա մի երկնային Հաց և մի փրկության Գավաթ⁽²⁾, որոնք սրբացնում են հոգին և մարմինը։ Արդարև, ինչպես որ հացը մարմնի համար է, այդպես էլ Բանը հոգու համար է։

Կանգ մի՛ առ, հետևաբար, հացի և գինու վրա, կարծես թե խոսքը միայն դրանց է վերաբերվում, քանի որ Վարդապետի հաստատական խոսքի համաձայն՝ խոսքը վերաբերվում է մարմնի ու արյան։ Մի կողմ թող այն, ինչը որ քեզ հուշում է զգայարանների ընկալումը. թող որ հավատքը ապահովություն ներշնչի քեզ։ Իրականությունը համից մի՛ դատիր, այլ՝ հավատքի համաձայն։ [...]

Այն, ինչը որ ուսանում ես, թող որ քեզ այս ապահովությունը տա. այն, ինչը որ երևում է իբրև հաց, հաց չէ, թեև հացի համն ունի, այլ՝ Քրիստոսի Մարմինն է. և այն, ինչը որ երևում է իբրև գինի, գինի չէ, թեև համը գինու համ է թվում, այլ՝ Քրիստոսի Արյունն է։ [...]