« ՍԻՐԵՑԵ՛Ք ՁԵՐ ԹՇՆԱՄԻՆԵՐԻՆ, ՈՐՊԵՍԶԻ ՃՇՄԱՐՏԱՊԵՍ ԶԱՎԱԿՆԵՐԸ ԼԻՆԵՔ ՁԵՐ ԵՐԿՆԱՎՈՐ ՀՈՐ »
- 01
- 02
- 03
- 04
- 05
- 06
- 07
- 08
- 09
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
Սբ. Հովհաննես Կասսիանոս (մոտ 360-435). « Կատարելության մասին », Գլուխ 9 (SC 54).
[...] Ամեն ոք, որ սիրո միջոցով հասել է աստվածային պատկերին ու նմանությանը, այդուհետև բարու մեջ գործի է լծվում այն հաճույքի պատճառով, որ գտնում է դրա մեջ։ Եվ հավասար սիրով փարվում է համբերությանն ու հեզությանը(1)։ Մեղավորների թերացումներն այլևս չեն գրգռում իր զայրույթը. փոխարենը` նրանց համար աղերսում է ներումը, այն առավել գթասրտությունից ու կարեկցանքից մղված, որ զգում է նրանց հիվանդ վիճակի հանդեպ։
Չի կարող չհիշել, որ ինքն էլ է ենթարկվել նմանատիպ կրքերի փորձությանը, մինչև այն օրը, երբ Տիրոջ ողորմությանը հաճելի եղավ վերապահել իրեն դրանցից։ Իր ջանքերը չէին, որ փրկեցին իրեն մարմնի աներես գոռոզությունից, այլ` Աստծո պաշտպանությունը։ Այդ ժամանակվանից հասկանում է, որ հարկավոր չէ զայրույթ դրսևորել նրանց նկատմամբ, ովքեր սխալվում են, այլ` կարեկցանք. և սրտի բացարձակ հանգստության մեջ երգում է Աստծուն այս տողը. «Դու խզեցիր իմ կապանքները։ Գովաբանության զոհեր եմ մատուցելու Քեզ» (Սղմ 116, 16-17). և տակավին. «Եթե Տերը չլիներ իմ օգնությունը, շուտով կբնակվեի դժոխքում» (Սղմ 94, 17)(2)։
Ապա, հոգու այս խոնարհությունը նրան ընդունակ է դարձնում գործադրելու կատարելության ավետարանական պատվիրանը. «Սիրեցե՛ք ձեր թշնամիներին և աղոթեցե՛ք ձեզ հալածողների համար» (Մտթ 5, 44)։ Այսպես վարվելով` կարժանանանք այն վարձատրությանը, որի մասին խոսվում է անմիջապես հետո. ո՛չ միայն կրելու աստվածային պատկերն ու նմանությունը, այլ` ստանալ նաև զավակի տիտղոսը. «որպեսզի», գրված է, «զավակները լինեք ձեր երկնային Հոր, Ով Իր արևը ծագել է տալիս չարերի ու բարիների վրա, և անձրևել է տալիս արդարների ու անարդարների վրա» (Մտթ 5, 45)։ [...]
